Άνοιξη… το διάβα προς την Ανάσταση…της Ιωάννας Πάλμου

Αρκετά χρόνια πριν, στη μακρινή Άνοιξη του 1996….

Είναι το δάκρυ που υπάρχει στον ουρανό και πέφτει στη γη και είναι το δάκρυ που υπάρχει μέσα σου και τρέχει  σε ένα πρόσωπο που λένε πως είναι γελαστό, χαρούμενο, ευχάριστο.

Είναι η μελαγχολία που υπάρχει στον ουρανό και τον κάνει να έχει σύννεφα και είναι η μελαγχολία που υπάρχει μέσα σου και κάνει εκείνο το πρόσωπο να χαμογελά μέσα από μία θλίψη, να είναι γελαστό μέσα από μια συννεφιά και τόσο ευχάριστο όταν ένας μικρός ήλιος που είναι καλά κρυμμένος κάνει την εμφάνισή του για να περισώσει αυτό το πρόσωπο. Μια διάθεση που αναζητά να είναι χαρούμενη.

Είναι το ουράνιο τόξο μετά από κάθε βροχή που βγαίνει και φωτίζει τον ουρανό. Φωτίζει τους ανθρώπους, φωτίζει τα πρόσωπά τους, το χαμόγελό τους. Κι εκείνα χαμογελούν και πάλι. Στήνουν τον ήλιο απέναντί τους και τον κάνουν γέλιο και χαρά. Παίρνεις το ουράνιο τόξο και το κάνεις στολίδι, το κάνεις ζωγραφιά και χαμόγελο.

Παίρνεις το φως της ημέρας και το βάζεις στη ζωή σου κι εκείνη αλλάζει όψη, παίρνει τα χρώματα και λάμπει, είναι φωτεινή και έχει ένα χαμόγελο στα χείλη, είναι και το πρόσωπό σου που έχει ένα χαμόγελο.

Παίρνεις τα χρώματα από τη φύση που σκορπά την ομορφιά της και σε λίγο θα πρασινίσει και θα σου δώσει τα άνθη της, τους καρπούς της, την ευωδιά και το χαμόγελό της.

Είναι το ουράνιο τόξο μετά από κάθε βροχή που βγαίνει και φωτίζει τον ουρανό. Φωτίζει τους ανθρώπους, φωτίζει τα πρόσωπά τους, το χαμόγελό τους. Κι εκείνα χαμογελούν και πάλι. Στήνουν τον ήλιο απέναντί τους και τον κάνουν γέλιο και χαρά. Παίρνεις το ουράνιο τόξο και το κάνεις στολίδι, το κάνεις ζωγραφιά και χαμόγελο.

Παίρνεις το φως της ημέρας και το βάζεις στη ζωή σου κι εκείνη αλλάζει όψη, παίρνει τα χρώματα και λάμπει, είναι φωτεινή και έχει ένα χαμόγελο στα χείλη, είναι και το πρόσωπό σου που έχει ένα χαμόγελο.

Παίρνεις τα χρώματα από τη φύση που σκορπά την ομορφιά της και σε λίγο θα πρασινίσει και θα σου δώσει τα άνθη της, τους καρπούς της, την ευωδιά και το χαμόγελό της.

Θέλεις να βγεις στο δρόμο, θέλεις να είσαι εκεί, να κάνεις τα πάντα για να την κρατήσεις όπως θα έρθει.

Με μια δροσιά να σε χτυπά κάθε πρωί στο πρόσωπο, με έναν ήλιο να ζεσταίνει την παγωνιά του Χειμώνα που μόλις πέρασε, με μιαν ομορφιά που η φύση ξέρει τόσο καλά να ζωγραφίζει πάνω της.

Κράτησε το χαμόγελο που κάνει τη θλίψη να χάνεται, την καρδιά να ευφραίνεται, το πρόσωπο να είναι γελαστό, χαρούμενο.

Να είναι κι όχι να μοιάζει. Να το νοιώθεις κι όχι να φαίνεται και, να είσαι πάντα εκεί κάθε που το πρώτο κιόλας λουλούδι θ’ ανθίζει, κάθε που το πρώτο ουράνιο τόξο θα σταθεί στον ουρανό και κάθε που το πρώτο κελάϊδισμα θα ηχεί στ’ αυτιά σου σαν μελωδία.

Εκείνο που θα φέρνει την Άνοιξη.

Εκείνο που θα φέρει κι εφέτος το θάμα στη ζωή μας.

Εκείνο που θα φέρει την πολυπόθητη Ανάσταση.

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα με υγεία στην ψυχή και στο σώμα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.