Μεγανήσι… Όπως Παλιά {Κατωμέρι-Βαθύ 1950-1980 Φωτογραφίες}

Το αφιέρωμα στο Μεγανήσι του χτες μέσα από παλιές φωτογραφίες συνεχίζεται. Και όσο θα ανακαλύπτουμε νέο υλικό θα συνεχίζουμε να θυμόμαστε και να θυμίζουμε πρόσωπα και στιγμές και εικόνες που πέρασαν στο χρόνο.

Αυτή τη φορά θα δούμε το Κατωμέρι και το Βαθύ στις δεκαετίες 50-80. Οι φωτογραφίες είναι από τα προσωπικά αρχεία των:

Αντρέα κατωπόδη (Κουτσέλο)

Ντίνα Αυγερινού

Χρυσούλα Κονιδάρη

Ηλία Καββαδά

Αναστασία Δάγλα

Τζάνας Σκλαβενίτη

Πάνου Καββαδά

Εφης Μπουλιέρη.

Δημοσιεύουμε ένα μέρος από αυτά.Οι υπόλοιπες φωτογραφίες που έχουμε στη διάθεσή μας θα δημοσιευτούν στη συνέχεια. Τα πρόσωπα που δεν αναγνωρίζονται χαρακτηρίζονται ως»άγνωστα». Αν υπάρχουν πληροφορίες για αυτά ή και ημερομηνίες παρακαλούμε ενημερώστε μας σε σχόλιο.

Η αναγνώριση των προσώπων γίνεται από δεξιά προς τ΄αριστερά.

Ευχαριστούμε θερμά όλους σας για την προθυμία διάθεσης του υλικού. Μόνο έτσι μπορούμε να κρατήσουμε και να καταγράψουμε μέσα από εικόνες που θα μείνουν, το Μεγανήσι …Όπως παλιά.

Στη Διασκέδαση.

Το γλέντι, ο χορός , οι μικρές εκδρομές αλλά και το ερασιτεχνικό θέατρο ήταν οι τρόποι που έβρισκαν οι Μεγανησιώτες για να περάσουν καλά.

Πρόσωπα

Μέσα από τα πορτραίτα και τις προσωπικές φωτογραφίες διακρίνονται κυρίως οι στιλιστικές και ενδυματολογικές τάσεις και της εποχής και τα χτενίσματα που τότε ήταν στη μόδα. Επίσης η οπτική γωνία των φωτογράφων εκείνων των δεκαετιών που εστίαζαν στο πρόσωπο.

Στις Αυλές…

Μεγάλες οι αυλές όπως κι οι γειτονιές. Κάθε σπίτι στη σειρά, αδερφομοίρια τα περισσότερα, όλα με μια αυλή. Δεν υπήρχαν χωρίσματα και διαχωριστικά παρά μόνο όταν υπήρχε έχτρα. Όλα κοινά. Μπροστά και πίσω από τα σπίτια. Τα σκαμνιά, οι απλώστρες,οι γλάστρες, ο φούρνος, η φωτιά το Πάσχα για τα αρνιά. Λάμπανε πάντα και μυρίζανε ασβέστη. Κι εκεί ήταν το συναπάντημα, η ξαπόσταση, το κουτσομπολιό. Οι γάμοι και οι γιορτές που στρώνανε τις μεγάλες τραπεζαρίες. Οι ψαράδες αράδα φιλοδρομούσαν τα παραγάδια ή μπάλωναν τα δίχτυα. Οι γυναίκες στη σειρά τους μαστέλους και τις πλυταριές. Και τα παιδάκια από το ένα σπίτι στο άλλο. Πολλά παιδιά και κάθε ηλικίας στις αυλές. Εκείνες οι αυλές που δεν υπάρχουν σήμερα.

Στιγμές

Στιγμές ανθρώπων που σήμερα άλλοι είναι γονείς άλλοι παππούδες και άλλοι άγγελοι στον ουρανό. Από την καθημερινότητα, τα παιδικά και τα εφηβικά χρόνια. Στα ξεχωριστά στάδια της ζωής τους, σε γιορτές γάμους και εκδρομές. Στιγμές που ένα σπάνιο «κλικ» της φωτογραφικής μηχανής «κράτησε» μέχρι σήμερα.

Πάσχα

Η μεγαλύτερη γιορτή της οικογένειας. Όλα έχουν αλλάξει από τότε…Όλα έχουν ξεθωριάσει ,εκτός από τις μνήμες μας που ευτυχώς ζωντανεύουν πάλι οι φωτογραφίες.

Οικογένειες

Οι διαφορά είναι στα μέλη…Μεγάλες οικογένειες που συμπεριλαμβάνουν και συγγενείς μέχρι τριτοξάδερφα. Οικογένειες που κάθε συνάντηση είναι γιορτή. Κι αυτές που ζούσαν μακριά κρατούσαν την επαφή με τα κυριακάτικα τηλέφωνα. Οικογένειες με ναυτικό πατέρα που έβρισκα μεγαλωμένα τα παιδάκια τους.Οικογένειες της ξενιτιάς που έφυγαν για λίγο και έμειναν για πάντα.

Στο Στρατό.

Μεγάλο κομμάτι στη ζωή των ανδρών. Δύσκολη εκπαίδευση μακροχρόνια θητεία, 26 μηνών. Το που; Άγνωστο. Είχε να κάνει με τον γνωστό στην κατάλληλη θέση, τα πολιτικά φρονήματα της οικογένειας, τις γνώσεις και το χαρακτήρα. Κι αυτό το στάδιο όμως δημιούργησε δεσμούς μεταξύ «κληρούχων». Πολλές φορές τύχαινε να παρουσιάζονται και να υπηρετούν μαζί φουρνιές -φουρνιές Μεγανησιωτών της ίδιας ηλικίας. Πολλοί και οι ανυπόταχτοι τότε που είχαν φύγει μικρότεροι μετανάστες.

Το νησί.

Ορατές οι διαφορές με το σήμερα.Χώμα, πέτρα, χορτάρι και τσιμέντο κυριαρχούσαν. Όλα έχουν αφήσει τα σημάδια τους στα σώματά μας.

Στη Δουλειά

Στα γρι-γρι, στα καΐκια, στα μπάρκα, στα ζώα.Δουλειές που μεγάλωναν οικογένειες , φτιάξανε νοικοκυραίους, και έφερναν πλούτο στο Μεγανήσι εκείνης της εποχής αφού τα χρήματα έμεναν και μοιράζονταν στους Μεγανησιώτες. Σκληρές δουλειές που όμως έκαναν τους ανθρώπους δυνατούς, κοσμογυρισμένους έμπειρους. Δημιούργησαν δυνατές φιλίες μεταξύ τους γιατί μοιράζονταν τον ίδιο ιδρώτα, την ίδια ξενιτιά την ίδια μοναξιά…τον ίδιο αγώνα. Μακριά από την οικογένεια, το σπίτι την πατρίδα.

Συνεχίζεται….

3 comments

  1. Καλησπερα Ελλη η βαφτιση είναι η δικια μου και οχι της Μαριας, η Μαρια βαφτιστηκε μαζι με την Κατερινα και νονα της ηταν η Λολα. Ο νονος μου ειναι ο Κωστας. (Γεωργια Μαντζαρη)

    Μου αρέσει!

  2. Καλησπέρα, Έλλη. Στη φωτό του Δημήτρη Σκλαβενίτη με τη Θάλεια, πρέπει να είναι ο θείος μου, ο Σπύρος Κατωποδης.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.