Στιγμές Φλεβάρη…’21 {Βίντεο}

Μικρός αλλά έντονος ο Φλεβάρης με στιγμές χαρακτηριστικές. Με νέα ειδήσεις και γεγονότα, όμορφο και άσχημο καιρό, και κυρίως με την χαρά ότι ο χειμώνας τελειώνει…

Η καραντίνα συνεχίζεται και όλοι εξακολουθούν φοβισμένοι να αποφεύγουν όσο γίνεται τις «στενές» επαφές και τις μετακινήσεις. Εννοείται πως στο νησί μας η κατάσταση είναι πιο χαλαρή και πιο ανεκτή. Κι έχουμε εξηγήσει τους λόγους. Ο μηδενικός αριθμός κρουσμάτων και η (σχετική) απομόνωση δίνουν μια παραπάνω αίσθηση ασφάλειας σε σημείο που οι κινήσεις μας είναι πιο ελεύθερες. Δεν νοιώσαμε κλεισούρα και η ανθρωποφαγία της προηγούμενης χρονιάς ευτυχώς έχει παρέλθει…Επιτέλους…

Η καλή πλευρά του νομίσματος είναι ότι δόθηκε η ευκαιρία σε πολλούς να ανακαλύψουν το Μεγανήσι. Τους δρόμους, τα μονοπάτια, τις κορυφές του και τις θάλασσες. Εκτός του ότι όλοι τους απέκτησαν σμιλεμένο σώμα από τον ποδαρόδρομο. δημιούργησαν παρέες , γκρουπάκια από δύο έως και πέντε άτομα που συναντάς σε όποιον δρόμο και να πάρεις. Οι φωνές προηγούνται όμως κάνα χιλιόμετρο μες την απόλυτη σιωπή .Πεντακάθαρες οι κουβέντες που ταξιδεύουν με τον αέρα ή τον αντίλαλο, γι αυτό να είστε προσεκτικοί σε ότι λέτε. Όλοι οι δρόμοι έχουν αυτιά….Και πολλούς εργάτες επίσης σε κάθε σημείο του νησιού όπου υπάρχουν οικοδομές.

Η μέρα έχει μεγαλώσει πολύ. Φτάνει και περισσεύει να κάνεις ότι θέλεις. Η αβεβαιότητα όμως και η ανησυχία που σου προκαλεί η περιρρέουσα ατμόσφαιρα σου στερεί την όρεξη και το κέφι να ξεκινήσεις την προετοιμασία για το Πάσχα και τη σεζόν που ακολουθεί. Αργά φέτος η Λαμπρή σου δίνει κι ένα άλλοθι παραπάνω.

Πότε θα τελειώσει όλο αυτό…κανείς δεν ξέρει. Πώς και ποιοι θα βγούνε αλώβητοι…θα δείξει όπου νάναι. Προς το παρών δεν υπάρχει κανένας σχεδιασμός, κανένας προγραμματισμός για το αύριο. Και να θες δεν στο επιτρέπουν οι συνθήκες. Έτσι συνεχίζουμε να το πάμε μέρα – μέρα και όπου βγει.

Τα κρούσματα στη χώρα συνεχώς αυξάνονται. Οι εντατικές γεμάτες και οι άνθρωποι συνεχίζουν να πεθαίνουν. Οι ειδήσεις στα κανάλια και τα διαγγέλματα των πολιτικών μας έχουν λαλήσει. Φόβος και δυσπιστία είναι ότι έχουν καταφέρει να μας μεταδώσουν. Κάτι δεν γίνεται σωστά, κάτι δεν κάνουν καλά, κάτι κρύβουν κάτι θέλουν να κερδίσουν. Ανίκανοι να διαχειριστούν την κατάσταση αυτοί, ανήμποροι και άοπλοι εμείς που βιώνουμε ένα νέο είδος πολέμου και είμαστε έρμαια των εντολών τους.Υπάρχει και ατομική ευθύνη δε λέω…αλλά δεν μπορεί να με πείσει κανείς ότι το ζητούμενο είναι η ανθρώπινη ζωή, γιατί τότε δεν θα υπήρχαν άστεγοι που πεθαίνουν στους δρόμους. Παιδάκια νηστικά που σωριάζονται από την ασιτία,οικογένειες που δεν έχουν να φάνε και άνθρωποι νέοι, βρέφη και ενήλικες που δεν έχουν λεφτά για χημειοθεραπείες και πεθαίνουν καθημερινά η ζητιανεύουν για να βρούνε μερικά ευρω για να σώσουν τους ανθρώπους τους. Κι επειδή όλοι αυτοί μιλάνε εκ του ασφαλούς έχοντας γεμάτες τσέπες δυσκολεύομαι να πιστέψω τις προθέσεις τους. Συγνώμη αλλά έτσι το νοιώθω.

Στα δικά μας τώρα:

Καθημερινά

Η μέρα μεγάλωσε αρκετά. Μυρίζει άνοιξη, και φαίνεται παντού. Στα χρώματα, στις μυρωδιές στα πρόσωπα του κόσμου που γίνονται χαμογελαστά. Οι ζωές μας προσαρμόζονται ανάλογα. Τώρα η μέρα σε φτάνει και σου περισσεύει .Η κίνηση έχει αυξηθεί γιατί ο καιρός βοηθάει. Μέχρι το μεσημέρι που οι εργάτες φεύγουν κι οι ντόπιοι γυρνάνε σπίτι τους για το μεσημεριανό φαγητό, τον ύπνο, την βόλτα ή τις δουλειές τους. Ακόμα δεν μπορείς να ευχαριστηθείς καφέ στα τραπεζάκια που καίγονται μόνα τους στον ήλιο. Απαγορεύεται. Ούτε απογευματινό στα μαγαζιά. Στο χάρτινο και όρθιοι ακόμα, και με τον αστυνόμο να περιπολεί. Όμως ακούγονται φωνές από τους δρόμους. Τα παιδιά παίζουν έξω ξανά . Στις παιδικές χαρές τα μικρά, στα γήπεδα τα πιο μεγάλα. Η ομάδα του «πετάνγκ» μεγάλωσε. Η μπάντα κάνει πρόβες ξανά. Οι φωτογράφοι εξελίσσονται . Κι όλοι μιλούν τώρα πια για καλοκαίρι. Κι ανησυχούν… κι ελπίζουν…Οι κεντίστρες και οι πλέχτρες στο Κατωμέρι βγήκαν στον ήλιο τα μεσημέρια. Τις Κυριακές που δεν κεντάνε κάνουν κοντινούς περιπάτους ή πάνε ακόμα για λάχανα. Αν και βλασταρώσανε τα πιο πολλά, υπάρχουν μερικά ακόμα.

Το Σπαρτοχώρι πιο ήσυχο. Στο δρόμο της Μισσοής θα δεις κόσμο μαζεμένο τα πρωινά και τα απογεύματα. Τον μπάρμπα Βασίλη τον Χρήστο τον μπάρμπα Γιώργο , τον Πέτρο, την Κούλα, που πάνε για τα ζωντανά τους .Θα δεις τον Αμερικάνο τον Ντίνο τον Βαγγελάκη τον μπάρμπα Νίκο να κάνουν τον περίπατό τους μέχρι το Δήμο Τσέλιο και πίσω. Την ίδια ώρα, το ίδιο δρομολόγιο Τον Φώτη να φυλάει τη Μισσοή και τον Τάσο να την αλωνίζει με το μηχανάκι του πέρα δώθε. Την ώρα του φέρι μποτ ο δρόμος γίνεται λεωφόρος με βιαστικούς να προλάβουν το φερι μποτ οδηγούς. Με μηχανάκια να πηγαινοέρχονται και να «χαλεύουν να σε πάρουν μπλαστί».

Άλλοι τρελαμένοι άλλοι στα χαμένα και άλλοι νευρικοί που ξεσπάνε όπου βρουν, Αλλιώς δεν εξηγείται η φωτιά στον γεμάτο με σκουπίδια κάδο . Μια ολόκληρη μέρα μύριζε καμένο πλαστικό στο Σπαρτοχώρι. Άθλια ενέργεια από άθλιους τύπους…γιατί ατύχημα δεν ήταν.

Παντού μυρίζει και καμένο πρινάρι. Ο ήχος του πριονιού ασταμάτητος. Οι δασικοί χάρτες έδωσαν δουλειά σε πολλούς κι έβαλαν σε μπελάδες περισσότερους. Όλοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να σώσουν τη γη τους. Σε κάποια σημεία οι παρεμβάσεις θυμίζουν κρανίου τόπο. Είναι ακόμα φρεσκοκαμμένα κι η μαυρίλα σου χαλάει την αισθητική. Οι αγοραπωλησίες εξελίσσονται. Υπάρχει ζήτηση , γίνονται παζάρια .Οι βίλες και τα ενοικιαζόμενα πληθαίνουν.

Η παρέα των γέρων του Βαθιού στο αγαπημένο τους στέκι κάθε μέρα, την ίδια πάντα ώρα.

Νέος γιατρός ήρθε στο νησί και αντικατέστησε την μικρή μας γιατρίνα τη Χρύσα που ολοκλήρωσε το αγροτικό της και μας αποχαιρέτησε με μαύρο δάκρυ. Ο νεαρός γιατρός που πήρε την θέση της λέγεται Νίκος Δημητρέλος και είναι από την Πάτρα. Όταν δε, οι μεγαλύτεροι άκουσαν το επώνυμο του έτρεξαν να μάθουν τη σχέση του με τον Δημητρέλο που τους προμήθευε τα ούζα. Ο Νίκος απαντούσε ευγενικά ότι δεν έχει σχέση κι εκείνοι απογοητευμένοι μνημόνευαν τον θρυλικό συνονόματό του. Ο γιατρός ενσωματώθηκε αμέσως στη μικρή μας κοινωνία και εντάχθηκε κι όλας στην ομάδα του νέου παιχνιδιού που έχει γίνει αγαπημένη συνήθεια των νέων.

Το εμβόλιο.

Η κίνηση του νοσοκομείου ( μετά από κεντρική εντολή εννοείται) να εμβολιαστούν ομαδικά οι Μεγανησιώτες έδωσε ένα μπόνους παραπάνω στο νησί και περισσότερη ασφάλεια στο κόσμο του. Η πρώτη δόση ξεπέρασε το μισό των μόνιμων κατοίκων και η δεύτερη αναμένεται να προσθέσει και άλλους. Όμως όπως συμβαίνει σε κάθε καλό που γίνεται σε αυτό το νησί έτσι και σε αυτή τη περίπτωση είχαμε …παρατράγουδα που αφορούσαν κυρίως στην «δόξα»και ποιος θα την πάρει. Και παρότι ο κόσμος δεν είναι χαζός, και παρότι όποιος μπορούσε βοήθησε με τα μέσα και τη θέση του ο καθένας την γκρίνια δεν την αποφύγαμε… Τι να πω…είναι η κατάρα μας φαίνεται…

Όπως και νάχει εκείνο το διήμερο είχε ενδιαφέρον. Θύμιζε έντονα εκλογές μόνο που η ανησυχία για το αποτέλεσμα ήταν μόνο μια. Μήπως βγει καμιά ουρά ή πως και αν θα ξημερώσει κάποιος. Οι φόβοι αυτοί μόνο γέλιο προκαλούσαν αφού από ένα σημείο και μετά η κατάσταση διακωμωδήθηκε από τους ίδιους. Η επόμενη μέρα του εμβολιασμού βρήκε τους περισσότερους με «παρμένα» χέρια. Δυο μέρες κράτησε ο πόνος . Πολύ λιγότεροι ήταν εκείνοι που παρουσίασαν ελαφριά ζαλάδα, δέκατα και ατονία. Η εικόνα των γέρων που μεταφέρονταν με κάθε μέσο, των ανθρώπων που είχες να δεις πολύ καιρό, η ουρά αναμονής έξω από το ιατρείο και η γενικότερη ατμόσφαιρα ,μόνο σε εκλογές υπήρχε μέχρι τώρα.Και η διαδικασία στην είσοδο περίπου η ίδια. Μόνο που έδινες ΑΜΚΑ κι όχι ταυτότητα.

Τέλος καλό όλα καλά και πάμε για την επόμενη δόση (πως λέμε δεύτερη Κυριακή) όπου όπως ισχυρίζονται οι επιστήμονες θα μας εξασφαλίσει 6μηνη ανοσία.

Καιρός

Ο Φλεβάρης ήρθε κι έφυγε με τρία διαφορετικά πρόσωπα. Ήπια χειμωνιάτικος με βροχές και λίγο κρύο. Στην συνέχεια γλύκανε.Αμέσως μετά η Μήδεια που άσπρισε όλη τη χώρα από μας πέρασε ξόφαλτσα και δεν μας έκανε τη χάρη. Μόνο κρύο και νερόχιονο. Αλλά ύστερα ήρθε η Άνοιξη ζεστή και ηλιόλουστη. Με μια θάλασσα λάδι να σε προκαλεί συνεχώς…Και δεχτήκαμε την πρόκληση, και δεν το μετανιώσαμε καθόλου.

Τα πρόστιμα

Πικρά το μετάνιωσαν και ακριβά το πλήρωσαν (300ευρω) κάποιοι το πρόστιμο της μάσκας και του sms που δεν είχαν στείλει. Ο ένας μάλιστα δεν είχε στείλει μήνυμα να ενημερώσει ότι βγαίνει στην αυλή του για να κάνει εργασίες. Πέρασε ο αστυνόμος τον είδε που έβαφε και τον «ζωγράφισε» κανονικά.Ο άλλος την πάτησε στο δρόμο προς το ιατρείο…και υπάρχουν κι άλλοι …. Ένταση έχει δημιουργήσει στον κόσμο όλη αυτή η κατάσταση , όπως και τα ανησυχητικά μηνύματα από την Λευκάδα που έγινε κόκκινη τελικά. Κι εδώ προκύπτει μεγάλος προβληματισμός. Πώς θα προστατευτεί το Μεγανήσι όταν για να έρθει κάποιος πρέπει να περάσει πρώτα από την κόκκινη Λευκάδα;

Οι γνώμες και οι απόψεις πολλές. Οι αποφάσεις κεντρικές, οι ευθύνες πολιτικές από τη μια ατομικές από την άλλη.

Άντε να βγάλεις άκρη. Μια είναι η λύση… Ο καθένας μόνος του….Το μοντέλο της κλεισούρας, δεν πέτυχε. Ο σώζων εαυτών σωθήτω λοιπόν.

Πολιτικά

Ένταση επικρατεί και στην πολιτική σκηνή με μέτωπα να ανοίγονται από παντού μεταξύ των εκλεκτών και εκλεγμένων του λαού. Κι ο λαός απλός παρατηρητής στις μάχες που δίνονται στο Μεγανήσι. Από φόβο… άγνοια.. αδιαφορία…απογοήτευση; Μπορεί κι όλα μαζί. Προσωπικά το καταλαβαίνω απόλυτα. Τα έχω βιώσει κι εγώ όλα αυτά μαζί και το καθένα ξεχωριστά, και δεν αδικώ τον κοσμάκη που συνειδητά ή ασυνείδητα απέχει . Μόνο ένα πράγμα με προβληματίζει…Ποιο θα είναι το τέλος… Η αποχή ευνοεί τους δυνατούς, η απογοήτευση αποθαρρύνει τους ικανούς, ο φόβος δυναμώνει τους «πισινούς» και η άγνοια δημιουργεί οπαδούς.Και η ανάγκη υποτάσσεται στην ελευθερία .

Στο όνομα τώρα του νόμου , της συκοφαντίας και της παρανομίας αλλά και της δικομανίας κάποιων… η συνέχεια στις αίθουσες…

Κοινωνικά

Φειδωλός σε ευχάριστα γεγονότα ο Φλεβάρης . Ας αρχίσουμε απ αυτά…

Γέννες: Ο Παναγιώτης Βλαντής γιος της Ελευθερίας και του Αντώνη Βλαντή και η σύζυγός του Γεωργία απέκτησαν αγοράκι .

Ο Γιάννης Σολδάτος γιος της Ντίνας και του Γιώργου και η σύζυγός του απέκτησαν κοριτσάκι.

Από ότι πήρε το αυτί μας υπάρχουν και νέες εγκυμοσύνες σε εξέλιξη εκτός από τις ήδη γνωστές… Φυσικά δεν θα πούμε ονόματα…Καλή σιγουριά και με το καλό υποψήφιες μανούλες.

Γάμους δεν πήραμε χαμπάρι. Αν μας ξέφυγε κάτι..ενημερώστε μας.

Κηδείες:

Αρτεμισία Ζαβιτσάνου -Σπαρτοχώρι

Χριστίνα Πολίτη (Τρύφου) -Κατωμέρι

Γιάννα Δάγλα (Γιέμπε)-Κατωμέρι

Ζωίτσα Μαυρομάτη-Σπαρτοχώρι

Οι τελευταίες μέρες του κουτσοφλέβαρου κυλάνε με άσχημα μαντάτα από τη Λευκάδα όπου τα κρούσματα αυξάνονται καθημερινά. και γίνεται πλέον κόκκινη με εξαίρεση το Μεγανήσι. Τα υπάρχοντα μέτρα δεν επαρκούν. Εκεί που είχαμε φάει το γάιδαρο και κοντεύαμε …ξαναγυρίσαμε στο κεφάλι. Όπου νάναι νέα μέτρα ανακοινώνονται και αυτά πιο σκληρά, ακόμα κι εδώ… Άντε να δούμε πάλι. Κυλάνε επίσης με όμορφες μέρες που διώχνουν τον τελευταίο χειμωνιάτικο μήνα Πάει κι αυτός ο χειμώνας.. Θα τον θυμόμαστε σίγουρα για πολλά χρόνια ακόμα. Και μόλις κλείσαμε ένα χρόνο καραντίνας.

Εδώ τελειώνουν και οι δικές μας στιγμές που κάπως έτσι τις περάσαμε. Μάρτης μπήκε πια. Η Άνοιξη μας περιμένει.Μακάρι αυτή να είναι διαφορετική. Όμορφη, ασφαλής και ηλιόλουστη….

Μέχρι να τα πούμε ξανά…

Να είμαστε όλοι καλά!

Από Μεγανήσι….Καλό βράδυ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.