Στιγμές Δεκέμβρη 2020

Οι μήνες του χρόνου τελειώνουν με τον Δεκέμβρη να ολοκληρώνει το πέρασμά του από τις ζωές μας παίρνοντας μαζί του και την καταραμένη αυτή χρονιά που ζήσαμε.

Τι άλλαξε λοιπόν αυτόν το μήνα και πόσο διαφορετικές ήταν οι «Στιγμές» μας από τους περασμένους…

Χ.Σολδάτος- Β. Κονιδάρης

Ο καιρός…

Πόση ζέστη πια στη καρδιά του χειμώνα και πόσα μπάνια να κάνουμε ακόμα! Ναι καλά διαβάσατε . Εδώ στο νησί η θάλασσα σε προκαλεί από μόνη της να την κολυμπήσεις. Πόσο μάλλον όταν ο καιρός τις πιο πολλές μέρες ξεπερνάει τους 20 βαθμούς και ο ήλιος σε καίει ακόμα. Δεν έλειψαν όμως και τα πολλά νερά στη μέση του μήνα που προκάλεσαν και ζημιές. Ευτυχώς μακριά από τους οικισμούς. Βοήθησαν σε αυτό σε μεγάλο βαθμό και οι μεγάλες αλλαγές του εδάφους. Το τελευταίο διάστημα έχει γίνει κάθισαν μόδα μεγάλες εκτάσεις όχι μόνο αποψιλώνονται αλλά καίγονται κιόλας Με σκοπό προφανώς να καθαρίσουν από τα βάτα και τα χορτάρια, αλλά μαζί με αυτά κόβονται οι ελιές. Παίρνουν τα ξύλα και ύστερα μπαίνει και μία φωτιά έτσι για να είμαστε σίγουροι. Αποκαρδιωτική εικόνα σε πολλά σημεία του νησιού. Προφανώς όλα αυτά τα χωράφια γίνονται οικόπεδα και μπαίνουν προς πώληση. Τι να κάνει και ο κόσμος… μήπως μπορεί να εκμεταλλευτεί την περιουσία του ο ίδιος εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα Δώσε ημών σήμερον.

Τα συναισθήματα

Οι γιορτές και ειδικά αυτές οι γιορτές μας προκάλεσαν ανάμεικτα συναισθήματα. Χαρά ελπίδα προσμονή και ευχάριστη διάθεση από τη μία, λύπη στεναχώρια και μοναξιά από την άλλη. Άντε και στολίσαμε… άντε και φτιάξαμε γλυκά άντε και μαγειρέψαμε καλούδια και χριστουγεννιάτικες λιχουδιές, από τα τραπέζια μας όμως έλειπαν τα παιδιά μας τα αδέρφια μας οι γονείς και οι φίλοι μας. Το κλίμα των γιορτών δεν μπόρεσε να μας παρασύρει, ούτε η ατμόσφαιρα που δημιούργησαν τα φωτάκια τα στολίδια και τα λαμπιόνια πού ανόρεχτα και με το ζόρι κρεμάσαμε. Μετά το Πάσχα και την κατήφεια του, ήρθαν και τα Χριστούγεννα να ολοκληρώσουν τη μελαγχολία των γιορτών.

Πολύ φοβάμαι ότι δεν θα σταματήσει εδώ ακόμα κιαν σταματήσει η πανδημία. Και αυτό που με τρομάζει περισσότερο είναι ότι συνηθίσαμε πια έτσι. Οι παλιές καλές μέρες με τις συγκεντρώσεις στα σπίτια η ελευθερία των κινήσεων τα ψώνια στους δρόμους τα γλέντια το χαρτάκι οι αγκαλιές και τα φιλιά, μοιάζουν τόσο μακρινό παρελθόν που κοντεύουμε να ξεχάσουμε. Συνηθίζουμε πια να λέμε χρόνια πολλά από μακριά, θα συνηθίσουμε να μην αγκαλιαζόμαστε να μην φιλιόμαστενα μην κάνουμε γιορτές….

Το φως….

Ο Δεκέμβρης φώτισε περισσότερο τις νύχτες μας .

Τα στολίδια στις κολώνες,τα αναμμένα φωτάκια στα μπαλκόνια,τα φωτισμένα δέντρα στις πλατείες… τα take a way μαγαζιά…βλέπεις καλύτερα τη νύχτα που περπατάς. Ως τις 7:30 περίπου το απόγευμα γιατί μετά κλειδώνουν όλα.

Τα βράδια μας…

Μόνο τηλεόραση από εκεί και ύστερα. Δεν μπορώ να πω… το χαζοκούτι φέτος είχε πράγματα να δείξει και εσύ πολλές επιλογές. Από την ποιότητα μέχρι την κατάντια και τον προσωπικό εξευτελισμό. Σειρές, σήριαλ τηλεπαιχνίδια reality, και τι δεν έχει φέτος…Τα τηλεκοντρόλ έχουν ζαλιστεί από το ζάπινγκ. Την ίδια ώρα σχεδόν ξεκινούν τα περισσότερα και εμείς αλλάζουμε τα κανάλια για να έχουμε στο τέλος μια περίληψη από όλα. Πολύ εκνευριστικό που παίζουν διαφημίσεις όλα μαζί. Προλαβαίνεις να φας να κάνεις μπάνιο να πεταχτείς ως το Κατωμέρι και να γυρίσεις μέχρι να τελειώσουν. Αυτό που δεν χάνεται είναι φυσικά οι ‘Άγριες Μέλισσες….και μας αρέσει γιατί ένα «Διαφάνι» υπάρχει παντού και σε κάθε τόπο. Για σκεφτείτε λίγο…Έχουμε ή είχαμε στο νησί ένα Σεβαστέικο σε πόλεμο με κάποιο Σταμιρέικο; Κάποιο πατέρα τύραννο, αυταρχικό σαν το Σεβαστό που δεν θέλησε τη νύφη ή το γαμπρό; Ένα σοφό ταξίαρχο;

Υπάρχει ή υπήρξε ένας Μελέτης και μια Πηνελόπη… μια Ελένη και ένας Λάμπρος; Η Βιολέτα; Ο καλός και ο κακός ενωμοτάρχης; Η καλή θεία Ανέτ από τα ξένα; Ο προδότης ρουφιάνος Κυπραίος; Ο Γιάννος….ακόμα και μια Δρόσω ….Σίγουρα θα βρείτε πολλούς από τους χαρακτήρες και τα γεγονότα αυτής της μυθοπλασίας και στο δικό μας… χωριό. Ταυτιζόμαστε ή βρίσκουμε στους χαρακτήρες γνωστούς ανθρώπους με τις αδυναμίες τους τα λάθη και τα πάθη τους, την δίψα για εξουσία και επιβολή, την εκμετάλλευση, την ίντριγκα, την καλοσύνη και την κακία, τον έρωτα και πάντα μα πάντα έναν «κουμανταδόρο» Δούκα Σεβαστό ….(Αυτοί δεν πεθαίνουν ποτέ) . Για κάθε Δούκα όμως πάντα θα βρίσκονται και Άγριες μέλισσες.

Στην επιτυχία της σειράς συντελεί και το σκηνικό εποχής που έρχεται και δένει και όλο μαζί αποτελεί μια ευχάριστη απόδραση στα βράδια καραντίνας, άγχους και φόβου. Δεν λέω… παράπονο δεν έχουμε…Και γαμπρό που έψαχνε νύφη και κλουβί με τρελούς και μοντέλα και σόου και τσάμπα φίρμες και ταλέντα και πολλά ακόμα είχε ο μπαξές. Ο καθένας σύμφωνα με αυτό που διαθέτει βρίσκει και μια πόρτα ανοιχτή να μπει .Κι εμείς το διασκεδάζουμε απλά…δεν χρειάζεται να τα φιλοσοφείς και όλα…αλίμονο μόνο στα νέα παιδιά που τα όνειρά τους απιθώνονται σε μια κριτική.

Κουτσομπολιό και λίγο χιούμορ…

Στο Δικό μας Διαφάνι τώρα. Οι μέρες και οι ώρες περνούν γρήγορα. Η καραντίνα «έφτιαξε» μεγάλες παρέες του δρόμου. Ο καφές σερβίρεται σε πλαστικό και πίνεται στο όρθιο. Έξω στο δρόμο στο λιμάνι, στην πλατεία, όπου ο ένας «κολλάει» με τον άλλο και γίνονται όλοι μια μεγάλη παρέα. Τέτοιες εικόνες βλέπαμε αργά τη νύχτα έξω από τα μπαράκια που σύχναζε η νεολαία. Μάσκα, απόσταση και γέλιο. Σοβαρές και αστείες συζητήσεις , ψιλοκουτσομπολιό και πειράγματα.

-Ρε παιδιά να ρωτήσω κάτι… λέει ο ένας, οι οίκοι ανοχής (τα μπου…α) πως λειτουργούν;

Όπως όλα δεν το ξέρεις, με take a way… του απαντά ει ο άλλος

Δηλαδή; αναρωτιέται σοβαρά εκείνος ενώ οι υπόλοιποι προσπαθούν να κρατήσουν τα γέλια

-Παίρνεις τηλέφωνο, παραγγέλνεις την κοπέλα κι αυτή βγαίνει στο δρόμο και σε περιμένει. Από εκεί και πέρα εσύ αποφασίζεις.

Κρατάει ώρα αυτός ο καφές, σχεδόν μέχρι το μεσημέρι (είναι ώρα φαγητού και ύπνου) για να συνεχιστεί το απόγευμα . Όλα αυτά φυσικά αν δεν σκάσει μύτη το περιπολικό και ο αστυνόμος . Τότε μεγαλώνουν οι αποστάσεις και ανεβαίνουν οι μάσκες. Εκτός από τον επίμονα αρνητή της μάσκας όπου έφαγε ήδη ένα πρόστιμο.

Άλλη μια θετική πλευρά της καραντίνας…Όλοι έγιναν fit κι έκαναν κορμάρες. Πολύ περπάτημα όλες τις ώρες και σωματική άσκηση με αγροτικές δουλειές που δεν είχαν κάνει ποτέ τους. Εργασίες και ανακαινίσεις στα σπίτια που έπαιρναν συνέχεια αναβολή. Εργασίες κήπου και χωραφιού. Ψάρεμα με καλάμι (μόνο λούτσους πιάνουν) ακόμα και κολύμπι. Άλλοι άνθρωποι σας λέω. Αν δεν βλέπαμε και τόσες μάσκες πεταμένες στο δρόμο… Κάθε μέτρο και μια μάσκα…σκουπίδια δεν έχετε σπίτια σας; Επίσης ένα καλό αποτέλεσμα της καραντίνας είναι το ότι για πρώτη φορά η πορτοκαλιά και η μανταρινιά της Μίκας είναι φορτωμένες ακόμα…Όπως και άλλα οπωροφόρα δέντρα σε άλλες αυλές. Όποιος κατάλαβε κατάλαβε..

Και οι λαχανομαζόχτρες δίνουν ρέστα. Δεν έχει μείνει γκαγκανάκι για γκαγκανάκι σε χωράφι. Ευτυχώς που έβρεξε αργά και άργησαν να μεγαλώσουν κι έτσι θα χουμε φέτος αρκετά για δυο τρεις μήνες ακόμα. Κάθε περίπατος γεμίζει και τσουβάλι. Κι ύστερα ακολουθεί η ιεροτελεστία του καθαρισμού. Εικόνες παλιές αγαπημένες στις γειτονιές με τις γυναίκες σκυμμένες πάνω από τα τσουβάλια και με χέρια πνιγμένα στο χώμα να ξεχωρίζουν τα ξερά φύλλα για να σκορπίσει μετά από λίγο η μυρωδιά του βρασμένου κοκοτού του χεροβότανου και της σμαρίθρας. (Θα τα μάθετε σύντομα) Και μέχρι να βράσουν και να ψηθεί το τηνόπουλο που θα τα συνοδεύσει μπαίνουμε facebook πατάμε λάικ στους φίλους και ανεβάζουμε και κάνα ποστ για να περάσει η ώρα.

Μεγαλύτερη μέρα

Αυτό ήταν …μέχρι εδώ η μεγάλη νύχτα. Η αλλαγή φάνηκε πριν την ισημερία του Δεκέμβρη. Το βράδυ έρχεται όλο και πιο αργά και η μέρα μεγάλωσε αισθητά. Επίσης το σπάνιο φαινόμενο της συνάντησης των πλανητών ήταν ορατό και από εδώ ( παρότι δεν μπορέσαμε να το φωτογραφίσουμε) Ελπίζω το γεγονός να είναι καλό σημάδι σύμφωνα με τους αστρολόγους…

Χριστούγεννα

Και έφτασαν οι γιορτινές μέρες. Ποια γιορτή…μήπως κατάλαβε κανένας μας τίποτα; Εκτός από τον διάκοσμο και τα μελομακάρονα τίποτε άλλο δεν θύμιζε Χριστούγεννα φέτος με πιο έντονη την απουσία του ήχου των τριγώνων. Ούτε κάλαντα ακούστηκαν, ούτε χαρτάκι, ούτε μουσική, ούτε επιτραπέζια …

Εγώ πάντως την είχα έτοιμη την ομάδα , τις αποστάσεις και όλα τα σύνεργα (μουσικά όργανα, τρίγωνα, κόκκινες μάσκες και σκούφους) για να σας τα πούμε αλλά κάπου κόλλησαν οι τραγουδιστές και σκεφτήκαμε να μην βάλουμε σε κόπο πάλι κανέναν να βγάζει δελτία τύπου χρονιάρες μέρες. Ακόμα και οι διακοπές των μαθητών, μας μπέρδεψαν αφού κι αυτές είναι διαρκείας.

Πολλές οι οικογένειες που δεν μαζεύτηκαν…πολλοί που δεν μπόρεσαν να έρθουν αυτές τις μέρες.

Μέρες αγάπης, χαράς και οικογένειας. Αυτά είναι τα Χριστούγεννα. Οι καλοί χριστιανοί το γνωρίζουν αυτό και το διδάσκονται στην εκκλησία. Οι οικογένειες μαζεύονται για να γιορτάσουν ακριβώς αυτό. Την αγάπη και την ελπίδα που φέρνει η γέννηση του Χριστού. Χωρίς φώτα στολίδια δώρα και γιορτινά τραπέζια τα Χριστούγεννα δεν αλλάζουν νόημα. Τι γίνεται όμως όταν δεν υπάρχει οικογένεια και σπίτι. «Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι» ακόμα και στο Μεγανήσι. Και μπορεί να έχουν ένα πιάτο φαΐ και να μην πεινάνε αλλά… μόνο αυτό. Πιστεύω ότι τα υπόλοιπα είναι δική μας υποχρέωση, και εννοώ της κοινωνίας … Γιατί η μοναξιά είναι φορτίο ασήκωτο τέτοιες στιγμές και σίγουρα δεν επέλεξαν οι ίδιοι τη μοναξιά τους. Στο νησί μας δεν επιτρέπεται να υπάρχουν δυο κόσμοι τόσο διαφορετικοί , δυο πρόσωπα τόσο αντίθετα . Έστω για μια μόνο μέρα….μπορούμε!

Κοινωνικά

Οι λύπες δεν έλειψαν ούτε και από τον Δεκέμβρη. Το άκουσμα των καθημερινών θανάτων από τον κορωνοιό στα μέσα επικοινωνίας μας έκαναν να υπολογίζουμε τον θάνατο ασυναίσθητα αριθμητικά. Καταντήσαμε να χαιρόμαστε όταν οι ζωές που χάνονταν ήταν 50-60-70 τη μέρα σε σχέση πάντα με τις 100και πάνω. Κάποια στιγμή σταματήσαμε να δίνουμε και σημασία. Γίναμε δύσπιστοι και επιφυλακτικοί… Καθημερινή είδηση ο θάνατος. Συνήθεια πια και αναμενόμενο ….άσπρος χάρος που λέγαν οι παλιοί. Ως και ο θάνατος έχασε την ουσία του. Κρατάει μόνο για μια στιγμή, για την ώρα της κηδείας, χωρίς δάκρυα…πόσο συχνά να κλάψεις….χωρίς μαύρα…τυπικά πράγματα…με όλα τα φώτα τις τηλεοράσεις τις μουσικές στο φουλ…μικρή η ζωή….Η θλίψη όμως υπάρχει μέσα στην ψυχή μας, εκεί που κρατάμε και τους ανθρώπους που έφυγαν…όλα τα άλλα είναι τυπολατρίες και για τα μάτια του κόσμου.

Στην καρδιά μας θα κρατάμε πάντα και την Κούλα…τη γιατρό μας που βιάστηκε να φύγει νωρίς.

Η Βασιλική Μαυρομάτη «έφυγε»από καρκίνο μόλις 65 χρονών.

Μεγαλύτερης ηλικίας η Φρειδερίκη (Βίκυ) Τσολάκη (Σπαρτοχώρι) που έφυγε παραμονή Χριστουγέννων και ο Μαρίνος Πολίτης (Ζβολής) ( Σπαρτοχώρι) που κηδεύτηκε σήμερα.

Συλλυπητήρια στις οικογένειες …

Γέννες

Ευτυχώς ο Βασίλης Αυγερινός (Τάτσικος) και η Χαριτίνη Κωστούλα «έγραψαν» και μια ευχάριστη στιγμή με την γέννηση του πρώτου τους παιδιού. Ένα κοριτσάκι έφεραν στον κόσμο των μεγάλων . Να σας ζήσει παιδιά.

Ανακοίνωση

Παρακαλείται η μαμά των πεντάδυμων μαύρων γατιών που φρόντιζε το καλοκαίρι να δώσει σημεία ζωής και να στείλει τροφή για τα γατιά-γάταρους τώρα πια, που παραμονεύουν όλη μέρα στην πόρτα μου για δυο λόγους. Πρώτον δεν τσιτώνουν με τίποτα και δεύτερον όσο και να μην θέλω να είμαι προληπτική πέντε μαύρες γάτες μαζεμένες πρωί πρωί στην πόρτα σου …δεν είναι και το πιο καλό σημάδι. Αν κάνω λάθος κάποιος που γνωρίζει από feng shui πολύ θα χαρώ να με διορθώσει.

Δεύτερη ανακοίνωση.

Όποιος έκλεψε την κότα της Μαύρας να την αντικαταστήσει διακριτικά. Αλλιώς να του κάτσει στο λαιμό. Αυτή βρήκατε; Τόσες» μπαχρέμ»υπάρχουν. Αμαρτία μέρες που είναι.

Έτσι οι μέρες του Δεκέμβρη έφυγαν. Και το 2020 επιτέλους ξεκουμπίζεται , κάτι ώρες μετράει. Και αν θέλετε το αποχαιρετάμε και Μεγανησιώτικα

Να πάει …Στον Εροντοπινιμό στον Εροντοτσακισμό στον Εροντοδιάουλο κι όπουθε είναι το πρώτο μου σπάργανο.Κι αν είναι να ματάρτει άλλη τέτοια χρονιά μη σώσει και μπει.

Έτσι θα θυμόμαστε όλοι το 2020..σαν έναν κακό εφιάλτη που ευχόμαστε γρήγορα να ξημερώσει και να εξαφανιστεί για να ξανάρθει η ελευθερία και η ασφάλεια.

Ως τότε και μέχρι να τα πούμε ξανά να είμαστε όλοι καλά. Αυτή η ευχή δεν υπήρξε ποτέ ξανά τόσο ουσιαστική. Να περάσετε όλοι μια ευτυχισμένη πρωτοχρονιά με πολύ αγάπη υγεία και χαρά με τα αγαπημένα σας πρόσωπα. Βάλτε και ένα ποτήρι κρασί στο τραπέζι γι αυτούς που» έφυγαν».

Είμαι σίγουρη ότι μας βλέπουν από εκεί ψηλά.

Χρόνια πολλά καλά και αγαπημένα σε Όλους.

Από Μεγανήσι…Καλό Βράδυ!

2 comments

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.