Στιγμές Σεπτέμβρη ’20

Ένα δύσκολο και περίεργο καλοκαίρι πέρασε που θα το θυμόμαστε πάντα, αν και δεν το θεωρούμε απαραίτητο.

Γρήγορο, μικρό, ζεστό και αγχωτικό…….Θα το θυμόμαστε για το ¨χαστούκι» που έφαγε το νησί από τον τουρισμό, όπως όλος ο κόσμος φυσικά. Από την άλλη όμως ας το δούμε σαν μια ευκαιρία να σκεφτούμε, να αναθεωρήσουμε και να ξαναζωντανέψουμε και άλλα πράγματα , αξίες και δυνατότητες, εκτός από το μοντέλο του τουρισμού που από ότι φάνηκε δεν είναι καθόλου δεδομένο. Όλοι το ζήσαμε, και όλοι αλυσιδωτά θα το βιώσουμε τους μήνες που έρχονται. Γιατί υπήρξαν και αυτοί (λίγοι, ευτυχώς ) που χάρηκαν με τα άδεια ως το τέλος Ιουλίου τραπέζια. Με τις άδειες καρέκλες και με το λιγοστό προσωπικό που δούλεψε τη μισή σεζόν πιστεύοντας πάντα ότι το Μεγανήσι «κονομάει» … Αυτά πριν πολλά πολλά last year’s παιδιά.

Θα το θυμόμαστε για τις πολλές και μεγάλες απώλειες αγαπημένων προσώπων. Άνθρωποι μικροί, άγουροι βασανισμένοι άλλοι περισσότερο κι άλλοι λιγότερο «έφυγαν» πριν δουν το καλοκαίρι». Ένας από αυτούς ο Αποστόλης ο όμορφος ήρεμος «γίγαντας» που παραδόθηκε κουρασμένος και διαλυμένος από τη μάχη με τον καρκίνο όπως κι η Νίτσα, ο Πάνος, ο Μηνάς…Και μεγαλύτεροι άνθρωποι πλήρη ημερών ίσως ,αλλά η αγάπη και η απουσία δεν έχει ηλικία. Σαν να ήταν συνεννοημένοι μεταξύ τους να φύγουν όλοι μαζί.

Κι έτσι ακριβώς μας αποχαιρέτησε και το καλοκαίρι. Με έναν θάνατο έφυγε και με έναν θάνατο μπήκε ο Σεπτέμβρης…Ο μήνας της μετάβασης για τους περισσότερους αφού με το άνοιγμα των σχολείων τελειώνουν οι διακοπές όχι μόνο για τους μαθητές που επιστρέφουν φέτος στα θρανία μετά από 7 μήνες, αλλά και για μια ομάδα εργαζόμενων.

Τέλος διακοπών για γονείς, γιαγιάδες και παππούδες…Αν και αμφίβολη η ομαλότητα στην εκπαίδευση το επόμενο διάστημα, τα σχολεία άνοιξαν με μια βδομάδα καθυστέρηση. Φέτος η επιστροφή δεν έγινε όπως κάθε χρόνο σταδιακά αφού όλοι ήταν σε αναμονή …Ξαφνικά άδειασε το νησί από την μια μέρα στην άλλη και η γενικότερη εικόνα του επιβεβαίωνε αυτή την αίσθηση.

Προσαρμοστήκαμε στην αλλαγή κι εμείς … Με λιγότερο κόσμο και μ περισσότερη ηρεμία, με την καθημερινότητα να τρέχει με αρκετές στιγμές σχολιασμού , συζήτησης και… κουτσομπολιού να απασχολούν τις μέρες μας. Πιο συγκεκριμένα πολύ μας απασχόλησαν γεγονότα όπως…

Απανωτά χτυπήματα κλοπών .

Πολλά τα… απολεσθέντα φέτος… κινητά, πατίνια, μηχανάκια, γιδοπρόβατα, κότες και πολλά κοκόρια ράτσας παρακαλώ, «Μπαχρέμ» από συγκεκριμένο κοτέτσι. Τίποτα από όλα αυτά δεν βρέθηκε, μάγκες από ότι φαίνεται οι τύποι. Το ένα από τα θύματα αντεπιτέθηκε καθώς θεώρησε ύποπτους συγκεκριμένους όπου και τους πλήρωσε με το ίδιο νόμισμα. Τον πρόδωσε όμως η…κίτρινη μπογιά. Έτσι και συγνώμη ζήτησε και τα κλεμμένα επέστρεψε αλλά έχασε και τα δώρα που του είχε χαρίσει ο κατ΄αυτόν ύποπτος. Το μηχανάκι του Μιχάλη τώρα, φτερά έκανε και πέταξε…Σε θάλασσα, σε γκρεμό, απέναντι; Άλυτο παραμένει το μυστήριο.

Ο άγνωστος εθελοντής

Άλυτο και αναπάντητο παραμένει και το ερώτημα, Ποιος είναι ο άγνωστος εθελοντής που καθαρίζει τις παραλίες του νησιού. Και δεν μιλάμε φυσικά για εκείνες που καθαρίζει ο δήμος, αλλά για αυτές που δεν θεωρούνται πολυσύχναστες και είναι πολλές. Εμείς ξέρουμε …αλλά δεν το λέμε αφού ο ίδιος θέλει να παραμείνει κρυφός. Μπράβο του πάντως..

.Οι συχνοί έλεγχοι των υπηρεσιών.

«Μπράβο» και στην κυβέρνηση που μας ξετίναξε στους ελέγχους και μας ανάγκασε να κυκλοφορούμε σαν μασκοφόροι . Προστασία και υπευθυνότητα και υγεία πάνω από όλα. Πρωτόγνωρη η κατάσταση γίνονταν αστεία που και που καθώς έβλεπες κάθε λογής μάσκα κρεμασμένη στα πρόσωπα, στους αγκώνες, στο πηγούνι και στα χέρια. Η μόδα τρύπωσε και εδώ με χαριτωμένα χρώματα και σχεδιάκια που γλύκαιναν κάπως τα σκοτεινιασμένα πρόσωπα. Μόνο τα μάτια ξεχώριζαν και από αυτά προσπαθούσες να καταλάβεις πως νοιώθει ο άλλος, τι προσπαθεί να σου πει, τι ζητάει, ποιος είναι και αν αναπνέει Μπερδέματα και παρεξηγήσεις προκαλούσε η εικόνα ιδίως όταν τα μάτια κάλυπταν σκούρα μεγάλα γυαλιά ηλίου. Που να καταλάβεις ποιος κρύβεται πίσω από τέτοιο καμουφλάζ. Έτσι άρχιζαν τα παράπονα…»Μ΄ είδες και δε μό’κρινες» -» Μα που να σε γνωρίσω πίσω αποφτή τη μοσκαράδα». Εκτός από τις πάνινες και τις χειρουργικές κυκλοφορούσαν κι άλλες εκδοχές . Οι διάφανες προβοσκίδες που έμοιαζες σαν ανθρακωρύχος. Το φωτάκι από πάνω έλειπε. Και οι άλλες του πηγουνιού. Αυτές φορούσαν αρχικά οι σερβιτόροι μέχρι που θεωρήθηκαν αναξιόπιστες και εξαφανίστηκαν. Η μάσκα όμως σε κάποιες περιπτώσεις «βόλεψε»…Τις γυναίκες που έκαναν οικονομία σε ρουζ μεικ απ και κραγιόν. Αυτούς που είχαν πρησμένο δόντι και κάποιους που ήθελαν να …κρυφτούν, ή να περάσουν απαρατήρητοι. Πολλοί ήταν κι αυτοί που τις ξεχνούσαν και χρησιμοποιούσαν τη φαντασία τους και ότι άλλο έβρισκαν για να την αντικαταστήσουν. Έκρυβαν το πρόσωπό τους με μαντήλια, τσάντες νάιλον, χαρτιά , περιοδικά, με την μπλούζα τους. Τηρούνταν όμως απόλυτα οι αποστάσεις και οι πελάτες έμπαιναν ένας ένας στα μαγαζιά. Κάνανε ουρά απέξω όχι όμως για τους λόγους που συνηθίζεται…

Αυτό μας προστάτεψε και ευτυχώς τη βγάλαμε καθαρή χωρίς κρούσματα.

Τα αναμμένα αίματα….

Πολύ το άγχος , η γκρίνια και η ζέστη και κάποιοι… ανέβασαν θερμοκρασία. Στην προσπάθεια τους να εκτονωθούν ξέσπασαν. Έτσι μας «χάρισαν» στιγμές κουτσομπολιού και κλαυσίγελου αφού κάποια στιγμή τα πράγματα σοβάρεψαν και παραλίγο να πέσει και ξύλο. Αφορμές…ασήμαντες , μια κουβέντα, ένα ποτό παραπάνω, ένα άραγμα, ένα τραπέζι ένας θόρυβος…Έτσι πολλοί έγιναν μαλλιά κουβάρια…

Οι γιορτές του μήνα.

Ο πολιούχος Άγιος Βησσαρίωνας στη μέση του μήνα γιορτάστηκε όπως πάντα με μεγαλοπρέπεια. Ο στολισμός της εκκλησίας οι καλοντυμένοι πιστοί που προσκύνησαν και οι ιερείς που πρωτοστάτησαν, ο πανηγυρικός χτύπος της καμπάνας και οι εορταζόμενοι που ήταν πολλοί, θύμισαν φέτος παλιές εποχές όπου η ελπίδα και το βλέμμα μας μέσα σε τόσες δυσκολίες στρέφονται στα θεία. ¨Όπως τότε που η ευλογιά έπεσε στο νησί κι ο άγιος έβαλε το χέρι του και μας γλύτωσε. Σαν να κάνει κύκλο η ιστορία…Χρόνια πολλά να πούμε στους Σταύρους και στις Σταυρούλες στους Ευστάθιους και στις Ευσταθίες αλλά και στους φίλους και γνωστούς που γεννήθηκαν Σεπτέμβρη

.Ο κυκλώνας ο σεισμός και οι καταιγίδες.

Κι ενώ μέχρι τότε ο καιρός πήγαινε καλοκαιρινός , η θάλασσα έκαιγε κι εμείς συνεχίζαμε τα μπάνια ο «Ιανός» έφτανε απειλητικός. Άσχημες οι προγνώσεις από τα μετεωρολογικά δελτία και πολλές οι προειδοποιήσεις από τις υπεύθυνες αρχές. Προετοιμαστήκαμε και περιμέναμε. Ευτυχώς πέρασε σχεδόν ξώφαλτσα από το νησί και δεν υπήρξαν σοβαρές ζημιές σε σχέση με τα Επτάνησα και άλλα μέρη που τα τσάκισε και μετρούν ακόμα πληγές και θύματα.

Ένα σκάφος που βούλιαξε, τέντες που σκίστηκαν κλαδιά που έσπασαν και καλώδια που κόπηκαν ήταν ο απολογισμός. Κι εκεί είναι που η παροιμία «Ο Θεός κι ο γείτονας» αποδείχτηκε ολόσωστη και η άμεση επέμβαση τους έσωσε μια περιουσία από φωτιά που προκλήθηκε από βραχυκύκλωμα στον πίνακα.

Όταν έφυγε ο «Ίανός» μας βρήκε και ο σεισμός με επίκεντρο τη Λευκάδα που ευτυχώς δεν προκάλεσε ζημιές. Έφτανε όμως ο φόβος. Και αμέσως μετά άλλη μια καταιγίδα μας ήρθε με πολλές βροχές αστραπές και χαλάζι. Έπλυνε όμως τα πάντα και έδιωξε τη σκόνη. Και το κρεσέντο των αστραπών μοναδικό και σπάνιο θέαμα. Η θερμοκρασία θύμισε Φθινόπωρο κι η θάλασσα κρύωσε λίγο.(Εμείς ακόμα κολυμπάμε)

Ο τουρίστας η αγελάδα και το μοσχαράκι.

Τα αστραπόβροντα τρόμαξαν και τα ζώα που λουφασμένα έτρεξαν να κρυφτούν. Εκτός από τη άτακτη αγελάδα που συνέχισε τον περίπατο της στον περιφερειακό από το Σπαρτοχώρι προς το Βαθύ. Μεγαλωμένη στη φύση και σίγουρη ότι όλοι οι δρόμοι (και η πρασινάδα) είναι δικοί της πήρε το παιδάκι της και βγήκε για βοσκή. Διέσχισαν έτσι στη μέση του δρόμου αρκετά χιλιόμετρα αδιαφορώντας για τα αυτοκίνητα που περίμεναν υπομονετικά να περάσουν. Η βόλτα κράτησε για μέρες κι η αγελάδα έγινε viral που λένε και οι νέοι με κάποιους όμως να διαμαρτύρονται για την «ντορκαμάρα» του ζώου. Εκεί κάπου βρέθηκε ο τουρίστας που απολάμβανε και αυτός τον περίπατό του που όμως θα θυμάται για πάντα. Τρομαγμένος στη θέα του μεγαλόσωμου ζώου έτρεξε να το προσπεράσει τρομάζοντας το με τη σειρά του που ένοιωθε να απειλείται και άρχισε να τον κυνηγάει. Ο συμπαθητικός κυριούλης μιμήθηκε τον Ταρζάν κι ανέβηκε σε ένα δέντρο όπου έμεινε αρκετή ώρα με την αγελάδα και το μοσχαράκι από κάτω να βοσκάει το δέντρο και να τον αγριοκοιτάει. Ευτυχώς ο Γιάννης και ο Ζώης βρέθηκαν στο.δρόμο του κι αφού έδιωξαν τα ζώα μακριά τον κατέβασαν και το …φυγάδεψαν με το αυτοκίνητό τους. Από τότε ζώο και τουρίστας δεν ξαναφάνηκαν στην περιοχή.

Οι αναχωρήσεις οι αλλαγές οι ανατροπές

Στο μεταξύ τα νέα για τον κορωνοιό δεν ήταν ευχάριστα. Τα κρούσματα αυξάνονταν επικίνδυνα στην Αθήνα κι αυτό έφερε ανατροπές και αλλαγές. Σε σχέδια σε επιλογές σε σκέψεις. Τα πάντα στον αέρα Γάμοι αναβλήθηκαν. Οι νέοι φοιτητές σε αναμονή. Οι ηλικιωμένοι σε πανικό ακύρωσαν οριστικά τη χειμωνιάτικη αναχώρηση και αρκετοί είναι αυτοί που έχουν κουβαλήσει ήδη τα μάλλινα και τα μπουφάν (λες και μάντεψαν) και θα μείνουν στο νησί όλο το χρόνο. Μαγαζιά και ενοικιαζόμενα έκλεισαν νωρίτερα , υπάλληλοι δούλεψαν λιγότερο και οι τελευταίοι έκλεισαν σπίτια, άφησαν τα κλειδιά τους και έφυγαν με βαριά καρδιά όπως ο Πάνος που τα τελευταία χρόνια μας την κάνει νωρίς. Παίρνει και το Γκόμπι μαζί του και πέφτει σε κατάθλιψη ο Δίας.

Σε αντίθεση με την φίλη μας και γειτόνισσα Ελένη που έφυγε αισιόδοξη για μια νέα αρχή(Αχ αδερφή…Με τη Λέτα και την Τασία μ΄άφησες κάτω δω. Ευτυχώς που η Τάτι δεν κουνιέται ρούπι.)

Νέα πρόσωπα όμως αντικατέστησαν τα παλιά και η ζωή συνεχίζεται στο μικρό Παρίσι. Καλώς ήρθες στη παρέα μας Γιώτα.

Αντικατάσταση και στο δημοτικό συμβούλιο μετά από την δική μου παραίτηση. Κι εδώ θα σταθώ για λίγο για να πω μόνο αυτό… Κάποιοι πιστεύουν ότι όλοι οι άνθρωποι είναι διπρόσωποι, δολοπλόκοι, ιντριγκαδόροι, και ψεύτες. Ίσως κρίνουν εξ ιδίων… Κάποιοι έχουν ισχυρή φαντασία και πλάθουν εύκολα σενάρια .Ίσως υπάρχει σκοπιμότητα…. Κάποιοι έχουν αναλάβει τον ρόλο του συκοφάντη και τον κάνουν καλά. Ίσως από φόβο… Κάποιοι όμως το παρακάνουν και η υπομονή εξαντλήθηκε.

Μέχρι εδώ. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Από αυτό το πόλεμο που προκαλείτε και στήνετε χρόνια τώρα κάποιοι θα φύγουν καθαροί κι ας μην σας αρέσει. Η κοινωνία στο τέλος θα κάνει τον λογαριασμό…από μένα… Απλά…γεια!

Κοινωνικά.

Γάμοι-βαφτίσεις

Ο κορωνοιός δεν άφησε και πολλά περιθώρια για γάμους και χαρές κι όσες έγιναν δεν ήταν και πολύ ανοιχτοί. Εδώ στο νησί μόνο δυο πολιτικοί γάμοι ξένων ζευγαριών τελέστηκαν και αυτοί με μεγάλη προσοχή και διακριτικότητα.

Διακριτικά και ρομαντικά έγινε και ο γάμος της χρονιάς που θα μου επιτρέψετε να κάνω ειδική αναφορά. Ο Φώτης και η Μαρία επιτέλους παντρεύτηκαν σε ένα συγκινητικό απλό και λιτό σκηνικό με ελάχιστους καλεσμένους. Τελικά το πήρε το κορίτσι. Αυτό έλειπε…

Γέννες

Νέα ζευγαράκια έγιναν γονείς από τον Ιούνιο μέχρι σήμερα. Για να μην αδικήσω και ξεχάσω κάποιους δεν θα αναφερθώ σε κανένα ξεχωριστά. Θα ευχηθώ σε όλους να είναι τα παιδάκια τους γερά και ευτυχισμένα. Με το καλό κι αυτά που έρχονται. Κορίτσια κουράγιο και με έναν πόνο.

Θάνατοι.

Δυστυχώς η καμπάνα χτύπησε πένθιμα πολλές φορές στους μήνες που πέρασαν. Τρομακτικά συχνά θα λέγαμε. Τόσο που δεν ξέρω ποιόν να πρωτοαναφέρω. Και ο Σεπτέμβρης συνέχισε στο ίδιο μοτίβο.

Ξεκίνησε με τον θάνατο του Πάνου (Μούρα) και την επόμενη ακριβώς αποχαιρετήσαμε τον Μηνά (Κουτσάφτη) που άφησε την παρέα μας και τους δικούς του ανθρώπους πολύ βιαστικά.

Θα σταθώ στο Μηνά που έχει ταυτιστεί απόλυτα με αυτή την στήλη από την πρώτη μας «Στιγμή» (Δεκέμβρης 2010) μέχρι την τελευταία (Ιούνιος 2020). Δεν αρνήθηκε ποτέ τη συμμετοχή του και το χαμόγελό του στον κόσμο που μας διάβαζε. Καλοκάγαθος, με χιούμορ και με ευγένεια, παρέα αναντικατάστατη στους χειμωνιάτικους καφέδες μας στην πλατεία. Λείπεις Μηνά και θα λείπεις περισσότερο από εδώ και πέρα. Θυμάμαι εκείνη την τελευταία φωτογραφία με τη Γιούλα λίγο πριν αρρωστήσεις. Σαν να μας αποχαιρετούσες δίχως να το καταλάβεις. Με χαμόγελο όπως πάντα. Οι χειμώνες μας δεν θα είναι ίδιοι χωρίς εσένα. Θα μας λείπει το γέλιο το καλαμπούρι η παρουσία σου. Κι αυτές οι «Στιγμές» όπως και όλες οι «Στιγμές» του Χειμώνα μας για όσο θα υπάρχουν θα είναι αφιερωμένες σε σένα. Να μας βλέπεις από εκεί ψηλά και να μας στέλνεις το γέλιο σου.

Λίγες μέρες αργότερα ακολούθησε η θειά Λούλα (Κολητήρη) στο Κατωμέρι και αμέσως μετά η Ελένη Καββαδά (Αντρίκου) στο Σπαρτοχώρι περισσότερο ώριμες αλλά αγαπημένες εξίσου.

Καλό ταξίδι σε όλους σας και καλή δύναμη στους δικούς σας. Να σας θυμούνται πάντα με αγάπη.

Οι μέρες του Σεπτέμβρη τελειώνουν . Νωρίς το Φθινόπωρο μπήκε . Οι βροχές συνέχισαν να μας χαλάνε την ισορροπία και την ακόμα καλοκαιρινή μας διάθεση. Έχουν φύγει σχεδόν όλοι. Η παρέα των κοριτσιών μίκρυνε μετά και την αναχώρηση της Ντίνας κι άφησαν την προεδρίνα και την Άννα μοναχές. Ο υπάλληλος του μήνα κοντεύει να γίνει υπάλληλος της χρονιάς. αφού παραμένει ακόμα εδώ. Να στείλω επίσης και πολλά φιλιά στην παρέα εκεί στην Πάστα Φλώρα. Κορίτσια τα φυτά σας δεν θέλουν πότισμα ακόμα έβρεξε πολύ τελευταία… Χαιρετίσματα και την αγάπη μας στους Μεγανησιώτες μας στο εξωτερικό, σε κάθε γωνιά της γης που μας στέλνουν τόσα μηνύματα και περιμένουν τις Στιγμές μας κάθε μήνα για να φτάσουν για λίγο κοντά μας έστω κι έτσι. Σας ευχαριστούμε όλους τόσο πολύ…

Τα φώτα σβήνουν σιγά σιγά και ο κορωνοιός εξαπλώνεται στην πόλη πιο γρήγορα. Η μέρα μικρή και τα φεγγάρια κρύβονται στα σύννεφα . Οι Άγριες Μέλισσες άρχισαν ξανά (πάλι καλά) και η ζωή μας αλλάζει συνήθειες και χρώματα…Τέλος εποχής …

Έτσι φεύγει ο Σεπτέμβρης του 2020 αφήνοντας κι αυτός τις δικές του Στιγμές στο κουτάκι των αναμνήσεών μας. Καλό μήνα σε όλους, υπομονή και καλή αντοχή σε ότι δύσκολο φέρει αυτός ο χειμώνας…

Εμείς μένουμε εδώ να μετράμε κάθε στιγμή για εσάς.

Μέχρι να τα πούμε ξανά…να είμαστε όλοι καλά.

Από Μεγανήσι…Καλό Βράδυ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.