“Μένουμε Σπίτι” … Με ντόπιο χιούμορ

20190526_172320

Ο κορωνοϊός, αυτή η πρωτόγνωρη παγκόσμια απειλή έφτασε  έξω από  και την δική μας πόρτα. Ακόμα δεν του έχουμε ανοίξει αλλά είναι τόσο επίμονος, τόσο ενοχλητικός, τόσο επικίνδυνος που κάποια στιγμή θα σπάσει την πόρτα μας και θα μπει. Όχι απαραίτητα με το ζόρι, αλλά σίγουρα και με δική μας υπαιτιότητα. Περισσότερο ανυπάκουοι αποδείχτηκαν οι ηλικιωμένοι οι οποίοι αν και απειλούνται άμεσα,  δεν πολυχαμπαριάζουν. Ίσως επειδή δεν νοιώθουν ευάλωτοι,ίσως και να μην πιστεύουν, να μην αναλογίζονται το μέγεθος του κινδύνου ή ακόμα και να μην φοβούνται. Ίσως ακόμα και να τρομάζουν περισσότερο με την απομόνωση, την μοναξιά, την κλεισούρα, από τον ίδιο τον ιό…

Τους αγαπάμε όμως γι αυτό τους  καταλαβαίνουμε, τους προσέχουμε και τους ελέγχουμε… όσο μπορούμε. Είναι οι γονείς μας, οι παππούδες μας, οι απίστευτες γιαγιάδες μας που ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές  μας κάνουν να γελάμε, με τον τρόπο που αντιμετωπίζουν και περιγράφουν το φαινόμενο Κορωνογιός…και

Μένουνε Σπίτι με… ντόπιο χιούμορ.

-«Γουυυυ,και τίναι εφτό που μας ήβρε αδερφούλα μου»;

-» Πηδημία μανούλα μου, μεγάλη πηδημία .Ο Κορώνης εξεπάστρεψε ούλη  την ανθρωπότητα,πέφτουνε κάτου ένας ένας και δε προκάνει  ο παπάς να θάψει. Άκλαφτοι  πάνε οι κακομοιριασμένοι..Δεν ακούς τι λένε οι τελεοράσεις ούλη  την ώρα;

_»Γουυυυ μωρή μαυροκίσσα.?Τιγάρις έρτει κι εδώ. Και τι θα γένουμε, εγώ είμαι γκαρδιακιά, κι ο νοικοκύρης μου έχει πλεμονικό. Να πάμε να κρυφτούμε μες τ’άτρυπο κολοκύθι  κι όπου ήλιος δε βαρεί».

-«Τσ ανήμπορους και τσ΄αστενικούς χτυπάει «. Και δε τονε λένε Κορώνη. Κορωνογιό τονε  λένε η κόβι.

_»Μωρέ κόβει και θερίζει…Πεθαίνει ούλος ο κοσμάκης».

_ «Να φυλάεσαι κι εσύ μωρή μαβροφόρα και ναχεις χίλια μάτια  γιατί χτυπάει  τσ’ γερόντους και τσι γριγιές».

_»Αι στο μη σε στείλω παιδάκι μου…Γριγιά είναι εγώ; Ούτε ογδοηντατέσσερω δεν είμαι».

-«Πώς θα τ΄αποπερατώσουμε  εφτό το κακό μωρηηή…. Ακούς να πάμε απ’ ντο Κορώνη».

-«Μα δε μπορούμε να βρούνε το γιατρικό,τόσοι πστήμονες «;

_»Ναι καημένε…μα τα πστεύεσε εφτά; Τόχουνε βρει αλλά το δίνουμε στς δικούς τσου. Στσου  συγγενήδες  και στς  λεφτάδες. Σ΄εσένα θα το δώκουνε «.

-«Εσύ δε σκιάζεσαι και γυρίζεις όξου έτσι άρελη και κάρελη;»

-«Δε πστεύω καημένε νάρτει εδώ. Και νάρτει εμένα δε με πιάνει τίποτα. Ξέρεις πόσα χαπάκια παίρνω; Με τη φούχτα, δε με ζγώνει ούτε  ο διάουλος».

-Σε θιαμένομαι νοικοκυρά μου. Εμένα τρέμει το φιλοκάρδι μου. Και δεν χωράει άλλους ο Αη Κωσταντίνος κι η Παναία, πισ΄ τη σπηλιά θα μας ρίξουνε. Χάι στο καλό σου καλή μου χριστιανή».

_»Καλά μη παίρνεις μπούρλο ένα κι ένα, κι όσο σκιάζεσαι και φυλάεσαι τόσο  το χειρότερο».

-«Τώρα δε θα ματαβγούμε κι όξου. Ο Μτσοτάκης είπε θα κόβει προστίματα. Κι ο κωροφύλακας θα γυρίζει από σπίτι σε σπίτι. Θα σου δίνουνε χαρτί για να βγαίνεις άμα είναι πείγον. Ούτε στο γκαμπινέ που λέει ο λόγος».

_»Θα χαλεύω  χαρτί για να πάω να βουλώσω τσς κότες μου,και ν αρμέξω τα μαρτίνια μου…εδώ να ειδείτε μανούλα μου τι μας ήβρηκε». Και πούθε θα το πάρω;  Και στο μαγαζί ποιος θα πάει να μου κάνει απόκρουση . Δεν έμεινε και παιδάκι   στο χωριό να σου κάνει παραγγελία».

_Εφτά δε τα ξέρω. Να παίρνεις τελέφωνο να σου φέρνουμε τα ψώνια στη πόρτα.Όπως κάνουνε στη πολιτεία. Ούτε στον ήλιο δε θα κουτάμε να ματαβγούμε. Και δε πήρα και γνέμα  από τη χώρα να αποσώσω το πλέξιμο μου. Με  τη τελεορασούλα  μου, το φαγάκι μου και εδεκεί στη γωνιά μου,που θα πάει καημένε θα φύει».

_Τσώπα μωρή μη σκιαζεσαι. Πολύ αμιγιόγκιαχτη είσαι. Μη τα πιστεύεσαι  κι ούλα. Οι τελεοράσεις τα παραλένε».

 _»‘Ακούς θυατέρα…Με παίρνει εμένα  το παιδί μου τελέφωνο απ’ την Αθήνα κάθε μέρα.Κι άλλο που δε μου λέει…»Μάνα ούτε να σε θάψω δε θάρτω» …Και δεν θάχουνε και ψυγείο να μας βάλουνε, θα βρωμίσουμε και θα κατελώσουμε».

-‘Και πώς θα κάμουμε, τι σε διάταξε»; 

-«Με διάταξε και μ’ ορμήνεψε και θα τα κάμω ούλα  όσα μούπε δελέγκου.

_Ακουρμάσου καλά κι ετλόσου κακομοίρα μου:

Μη γυρίζεις σαν το τζάμλα μες το δρόμο…

Μη βγείς απ’ το καταπόρι σου κι όξου…

Να κάτσεις μες τη μαγκουφιά  σου και στην αλλαλιά σου…

Μην είσαι πόρτα πόρτα δέξε με κι άλλη καταδέξε με…

Κάτσε μες στη στραβωμάρα σου… Ήβραμε τώρα …ούλα τα παρασάνταλα μες τς δρόμους…

Κόρνιασε στη γωνιά σου…

Χάϊτε σπτάκι σου και μη ξεμυτίσεις ρούπι…Πορτογύρω.

Να ανείς τα παραθύρια και τσ πόρτες  σου να μπαίνει ρέμα και να φύει η χούνη και να πεθαίνει το μικρόβγιο.

Να βάνεις καθαρά σκουτιά και να νίβεσαι κάθε μέρα . Βγάλε κι ευτήνη τη μπέρτα απανθενέ σου και χαλεύει να βγάλει λέπια απάνου σου.

Ότι και να γκιάξεις  να  πλένεις τα πεσωμένα σου ύστερα  καλά, κι απέ να τα τρίβεις με σπίρτο.

Άμα σόρτει βήχας και σε κολλήσει μπερετός να πάρεις μιαν  ασπερίνη και να κάτσεις μες στη καμαρή   να μη μας αρρωστήσεις ούλους. Να πάρεις τη γιατρίνα τελέφωνο κι εφτήνη θα σε βάλει στην απομόνωση. Κι άμα σειστείς από τη θέση σου θα σε περδικλώσω απ΄το ποδάρι.

Άμα βγαίνεις όξου να τλείς τα μούτρα σου με τη τσόντα απ’ το μαντίλι σου και να φορείς χερόχτια.

Να μην αναπνές τον ανασασμό τ αλλουνού.

Άμα φτέρνεσε να βάνεις την απαλάμη σου μπροστά στο στόμα σου να μη πετάουνται σάλια.

Άμα σόρτει να βήξεις να γυρίζεις τα μούτρα σου απ΄την άλλη μεριά και να βάνεις το μαντλάκι σου μπροστά στο στόμα.

Να στέκεσαι αλάργα κι απέκει  από τον άλλονε. Μπορεί να  έχεις απάνου σου  το γιό ακούς,  και  εσύ να μη τονε πγιεντάς . Άμα τονε μεταδώκεις όμως σε κανένα φιλάστενο θα τόνε πάρεις στο λαιμό σου και θάχεις το κρίμα του μια ζωή. Κι απέ θα κολλήσεις ούλο το χωριό. Ούτε στ’ αγγόνια σου να μη πας και να πλααίνεις χώρια απ΄ούλους.

_»Εκειά να κάμεις καλή μου χριστιανή. Δε σου χρωστάει τίποτα ο κοσμάκης.

Κι άμα  σε ματαδώ όξου θα σου λιανίσω τα παίδια με τη καντνέλα… που χαλεύει να βγει η ψυχή σου μες το δρόμο μωρέ  κούσαλο….»

-Και τι θα κάνω μέσα μωρή, θα λουτιάνω τέλεια».

_»Να κάτσεις στη γωνιά σου με το πλεξιμό σου και να ανοίξεις τη τελεόραση, έχει τόσα έργα να ειδείς». Να κάμεις καθαριότητα στο κονάκι σου, να ξεκατελώσεις. Να ξεχορταριάσεις  και να σκάψεις το κήπο σου, να φτέψεις μρυστικά , να ασπρίσεις…τόσες στραβωμάρες έχεις.

Να αφήκουμε να περάσει και τούτο το κακό… γιατί είναι κι αμαρτία να χμε περάσει τόσες κακουχίες, πολέμους, φτώχια ξπολυσά, πείνα, αρρώστιες  και να πάμε απ΄αμυαλιά, ανυπακοή κι  απγιεντισά.

Να  πάρουμε στο λαιμό μας και εκεινούς που δε φταίνε . Να δώκουμε τέτοια πίκρα στα παιδιά μας και στ΄αγγόνια μας.

Ούτε τα μάτια δε θαναι εδώ να μας κλείσουνε, κι εμείς… ούτε την ευκή μας δεν θα μπορέσουμε να τσ αφήκουμε….

Γι αυτό συμμορφώσου και  «ΜΑΖΩΞΟΥ ΣΤΟ ΚΟΝΑΚΙ ΣΟΥ»

 

 

 

 

 

 

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.