{Aρχείο} «Στιγμές» 2011

Η στήλη ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2012 στο Meganisitimes. Στην αρχή εβδομαδιαία με τίτλο «Εδώ Μεγανήσι». Η μεγάλη ανταπόκριση και η επισκεψιμότητα της στήλης  μας υποχρέωσε να συνεχίσουμε . Ήταν όμως δύσκολο ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες να βγαίνει κάθε εβδομάδα. Έτσι γεννήθηκαν οι «Στιγμές» που κάθε μήνα, χρόνια τώρα μοιραζόμαστε.

Στην κατηγορία «Στιγμές» θα βρείτε όλα τα αντίστοιχα άρθρα από το 20101 μέχρι σήμερα που θα αναδημοσιεύονται  σταδιακά.

Μια αναδρομή ανά έτος  στο «κοντινό» παρελθόν όπου  φαίνονται  οι αλλαγές,  στο πέρασμα του χρόνου. Οι συγκρίσεις  ίσως να μας βοηθήσουν  να κατανοήσουμε καλύτερα την σημερινή κατάσταση και , ποιος ξέρει ίσως να μπορέσουμε να κάνουμε κάτι για αυτή…

Σε αυτό το άρθρο θα ξαναζήσουμε  τις Στιγμές  του  2011 στο Μεγανήσι με αναδημοσιεύσεις άρθρων αρχείου.

Φεβρουάριος 2011

Eδώ Μεγανήσι…( τα νέα μας ) 10 Φεβρ.2011

Εδώ Μεγανήσι…(τα νέα μας )Καλησπέρα  Μεγανήσι από …Μεγανήσι !

Σκεφτήκαμε εδώ στο site να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό.

Μια νέα στήλη που θα σας περιγράφει  πως περνάμε εμείς εδώ.Τι γίνεται σήμερα στο νησί,τι καιρό έχει, τι » συνταρακτικό» έχει συμβεί…

[yframe url=’http://www.youtube.com/watch?v=H82RXXhVHEA’]

Ένα σημερινό  βιντεάκι  2:00 μ.μ από το Βαθύ.

Ποιος παντρεύτηκε ποιος  γέννησε και ποιος γιορτάζει.

Ποιος και γιατί γκρινιάζει.Και  κάνα κουτσομπολιό μέσα μέσα.

Με τρόπο…. ξέρετε!!!!

Τι λέτε, να αρχίσουμε;

Σήμερα λοιπόν ημέρα Πέμπτη  ο ήλιος λάμπει όπως τις τελευταίες δέκα μέρες.Φαίνεται πως  η Αλκυόνα άλλαξε μήνα.

Χαρά θεού .Το πρωινό είναι απίστευτο όπως και το απόγευμα.Μυρίζει Ανοιξη παρόλο που έχουμε αρχές  Φλεβάρη.

Και είπα Φλεβάρη και θυμήθηκα…Του Αγίου Χαράλαμπου σήμερα . Έχουμε Μπάμπηδες και Χαρούλες. Χρόνια πολλά στον Σερίφη ,στον Χάρη τον Κατωπόδη  και στην Χαρούλα την ευαίσθητη την καλομαθημένη που τώρα τελευταία σκοτώνεται στη δουλειά και τη χάσαμε…Χρόνια πολλά και στον νιόπαντρο Μπάμπη  που έγινε γαμπρός πριν από δυο βδομάδες. Παιδιά να ζήσετε!!! Χρόνια πολλά και σε όσους έχουν γενέθλια. Ξέρω αρκετούς που σβήνουν κεράκια μες το Φλεβάρη. Χτες μάλιστα μου έλεγε και μια παλιά ότι όποιος γεννηθεί σε γέμιση του φεγγαριού θα είναι γεροδεμένος και δυνατός. Όποιος γεννηθεί σε χάση θα είναι ατάλικος κι απασπάλωτος. Έτσι μου τόπε. Γι αυτό οι ετοιμόγεννες κρατηθείτε κανα δυο μέρες.

Θυμήθηκα επίσης ότι έρχονται Απόκριες.Εμείς ετοιμαζόμαστε όπως κάθε χρόνο και σας περιμένουμε.Να ντυθούμε να παραλλάσσουμε και να πετάξουμε χαρταετό.

Τι λέτε; Θα μας κάνετε παρέα; Τα μερομήνια είπαν καλοκαιρία.Ελπίζω να μην την πατήσουμε όπως πέρσι. Όπως και να χει όμως το Μεγανήσι θα γιορτάσει και φέτος!

Στα χωριά μας  τώρα επικρατεί ησυχία.Το Σπαρτοχώρι είναι όμορφο και ήσυχο όπως κάθε τέτοια εποχή.Χαράματα ξύπνησε όπως πάντα και πήρε τους δρόμους. Άλλος για Λευκάδα,άλλος στο χωράφι κι άλλος για τα ζώα και τις κότες. Νωρίς το βράδυ έσβησε τα φώτα και » έπεσε»

Το Κατωμέρι τις πρωινές ώρες ήταν πιο «κινητικό».Τα σχολεία ,τα ιατρεία τα γραφεία του δήμου,και το φαρμακείο δημιουργούν κίνηση.Πρωτεύουσα βέβαια θα μου πείτε.Τι να το κάνεις όμως ,μετά τις δύο σιωπή.Η κίνηση ξανάρχισε όμως το απογευματάκι. Κάνα δυο παιδάκια έπαιζαν στις κούνιες.

Τα μεγαλύτερα είχαν αγώνα στο 5 χ 5  Ελλάδα -Αλβανία,κι οι πατεράδες μας με τους λίγους παππούδες βγήκαν για καφεδάκι.

Το Βαθύ είναι και σήμερα όπως τις άλλες μέρες. Σήμερα πάντως έχει λιγότερη υγρασία.Ανήσυχο και κουρασμένο όμως.Λίγο η εμπορική δραστηριότητα που αυτή την εποχή » αναπαύεται», λίγο η κίνηση λόγω συγκοινωνίας,  λίγο η σαιζόν που αναμένεται και πολύ η κρίση που υπάρχει είναι αρκετά για να δημιουργούν μια σχετική ανησυχία…

Οι γνωστοί μας άγνωστοι είναι πάντα παρόντες.Ο Ντίνος, η Λέτα, ο Δημητρός που παίρνει τα σιντί του, ο Βεσσαράκης που πηγαινοέρχεται  ο Μηνάς, και ο Μπάρμπα Βλάχος με τις κόφες να περιμένει μαζί με τον Παμίνο το λεωφορείο για το Χωριό. Και φυσικά ο Κώστας που πάλι αφισοκολλεί….

Πάντως όσο νωρίς και να ξυπνάει εξακολουθεί να κλείνει τελευταίο την πόρτα του νησιού κάθε βράδυ. Εκεί γύρω στις έντεκα….Κι αφού κοιμηθεί και το Βαθύ αναπαύεται ήσυχο το νησί…

Κι αύριο πάλι  πρωινό ξύπνημα για καφεδάκι.

Τώρα που είπα καφεδάκι ,τι έπαθα χτες!!!Είπα να πιω ένα καφέ  στο Κατωμέρι και μου βγήκε ξινός.Πέρασα να βοηθήσω λίγο το μπαμπά στο ξεσκαρτάρισμα της μπομπίλιας του σπιτιού και παραλίγο να  το κάψω .Διάλεξα βλέπετε τη λύση της καύσης αντί της ανακύκλωσης. Και πέταγα στο τζάκι ότι καιγόταν ώσπου κόντεψα να κάψω το σπίτι.Πήρε φωτιά η καμινάδα κι έγινε κόλαση.Η γειτονιά αμπουριασε και παντού πεταγόνταν κόκκινες σπίθες. Άλλος φώναζε κι άλλος ράντιζε με το λάστιχο.Κι όσο για το μπαμπά …έτρεχε φωνάζοντας, τι είναι τούτο πόπαθα….Τελικά τη σβήσαμε,κι όλα καλά….Όχι τίποτε’ άλλο αργεί και η Ανάσταση.Αυτά τα λίγα για  σήμερα….Θα τα ξαναπούμε σύντομα.

Από μας…. Καληνύχτα…..

http://www.meganisitimes.gr/2011/02/10/εδώ-μεγανήσι-τα-νέα-μας/

Εδώ Μεγανήσι…(Τα Νέα μας) 14/2/2011

Eδώ Μεγανήσι… ( τα νέα μας  )

Εδώ Μεγανήσι… ( τα νέα μας )21/2/2011

Εδώ Μεγανήσι… ( τα νέα μας )

Πολύ γρήγορα πέρασε κι αυτή η εβδομάδα. ( 14 – 20 Φλεβάρη )

Στο μεταξύ φρόνιμο ήταν το νησί μας.

Από Δευτέρα ξαναβρίσκουμε τους ρυθμούς μας. Και ξεκινάμε από εκεί που μείναμε την Κυριακή.


Δευτέρα απόγευμα. Στο Καπι η ίδια εικόνα την ίδια ώρα. Στην παρέα προστέθηκε ο Πάνος που αντικατέστησε τον Παμίνο.

Άκρα ησυχία παντού. Η καλοκαιρία συνεχίστηκε μέχρι την Πέμπτη το μεσημέρι, ώσπου o καιρός αποφάσισε να παίξει μαζί μας. Αφού έκρυψε τον ήλιο με σύννεφα μας έστελνε χοντρές αραιές ψιχάλες και σβουλάδες με αέρα. Απειλή για μεγάλη κακοκαιρία. Τρία φαξ έφτασαν στο δήμο για ακραία καιρικά φαινόμενα. Στα μπάι το συνεργείο.

Ετοιμάστηκα κι εγώ να περιμένω την αλλαγή όπως όλοι…

Έστειλα και  απεσταλμένο στο Φανάρι να προλάβει να πάρει το βιντεάκι και τις φωτογραφίες που σας είχα υποσχεθεί.

[yframe url='http://www.youtube.com/watch?v=P89OgtM7GrI']

Παρασκευή πρωί τίποτα. Από το απόγευμα και μετά  όμως άρχισε η βροχή και ο αέρας. Χάλασε τελικά ο καιρός  και μαζί  χάλασε και η μηχανή μου και δυστυχώς δεν μπορώ να σας μεταφέρω την εικόνα. Ευτυχώς που είχα προνοήσει και σας έχω Φανάρι.

Η κακοκαιρία τελικά δεν κράτησε πολύ, ούτε είχε καμιά σχέση με τα προγνωστικά της ΕΜΥ, τουλάχιστον για το Μεγανήσι. Τα δρομολόγια του φέρι έγιναν κανονικά. Επέστρεψε και ο Αγχίαλος από τις διακοπές του και είναι έτοιμος για την Δευτέρα που ξεκινάει πάλι δρομολόγια.

Το Σάββατο είχαμε πάλι ήλιο. Το νησί όμως ήταν πολύ ήσυχο. Τα περισσότερα παιδιά με τους γονείς τους πήγαν στο Μέτσοβο διήμερη εκδρομή που διοργάνωσε ο Σύλλογος Γονέων των σχολείων.

Δυστυχώς αρκετά παιδάκια δεν μπόρεσαν να πάρουν μέρος γιατί είναι άρρωστα τα καημένα με πυρετό. Κάποια μάλιστα ακύρωσαν τελευταία  στιγμή.

Πολλά περαστικά …

Παρόλα αυτά αρκετά αυτοκίνητα μπήκαν το μεσημέρι του Σαββάτου. Οι περισσότεροι πάντως ήταν ξένοι. Όχι Μεγανησιώτες εννοώ…Ποιος ξέρει….

Μόνο τη Ντίνα  είδα από γνωστούς που ήρθε  με την Αθηνά για το Σ.Κ. και τη  Βίκυ.  Κάποιοι άλλοι ήρθαν πάλι για μνημόσυνα. Τρία είχε ο παπάς το Σάββατο.  Μου φαίνεται  έχει δίκιο ο Ντίνος!!!

Τώρα που είπα αυτοκίνητο. ..

Κάποιος υπήρξε απρόσεχτος και χάλασε λίγο το αμάξι του επιστρέφοντας στο Σπαρτοχώρι. Το αμάξι είναι λίγο ταλαιπωρημένο στην άκρη του δρόμου και μάλλον περιμένει το γιατρό του. Ο οδηγός από ότι μάθαμε είναι καλά. Είναι το δεύτερο αυτοκίνητο που τραυματίζεται αυτή τη βδομάδα. Το άλλο πήρε λίγο στην όπισθεν… Προσοχή παιδιά. Οι δρόμοι το βράδυ έχουν πολύ …υγρασία και γλιστράνε. Ειδικά στην Μισσοή και στο Ριζοβάνι που είναι γούπατο και δεν το βλέπει ο ήλιος…

Σάββατο βράδυ και ήρθε η ώρα του παιδιού. Του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού.

Τι να σας λέω! Αγωνία στοιχήματα χαρά και λύπη. Οι μεν με τους δε σε κατάσταση πολέμου. Οι καημένοι οι Παναθηναικοί στο τέλος έχασαν. Κάποιοι Ολυμπιακοί κατανοώντας την κατάστασή τους δεν μίλησαν καθόλου. Κάποιοι  άλλοι δείχνοντας ανωτερότητα είπαν ότι το αποτέλεσμα ήταν άδικο.

Μερικοί πήραν εκδίκηση κι άρχισαν να πετούν δυναμιτάκια. Στο Σπαρτοχώρι παρακαλώ!!! Κάποιοι χαμένοι είχαν κάνει πηγαδάκια και ανέλυαν το αποτέλεσμα….Μάχη κανονική…

Κυριακή και όλα ήσυχα. Επέστρεψαν και τα παιδιά από την εκδρομή τους και έτρεξαν να ετοιμάσουν τις τσάντες τους αύριο για το σχολείο.

Εμείς πάλι ετοιμαζόμαστε  για τις Απόκριες…

Την άλλη βδομάδα σας έχω και ποίημα από τον Κώστα. Μου τόχει φέρει εδώ και μέρες αλλά το άφησα για αργότερα . Ναναι επίκαιρο. Εξ΄άλλου θέλει και φωτογραφία (!)

Αυτά τα λίγα για τώρα…

Καλή βδομάδα σε όλους και ραντεβού την άλλη Κυριακή.

Καληνύχτα από Μεγανήσι…..

http://www.meganisitimes.gr/2011/02/21/εδώ-μεγανήσι-τα-νέα-μας-2/

Eδώ Μεγανήσι…( τα νέα μας )28/2/2011

Eδώ Μεγανήσι…( τα νέα μας )

Πάλι εδώ είμαστε φτάνοντας άλλη μια βδομάδα στο τέλος της.( 21-27/2) Είναι κιόλας τέλος Φλεβάρη.

Σιγά -σιγά τον φάγαμε τον Χειμώνα!!!

Στο Καπί…

Κι ο μήνας φεύγει χαμογελαστά από το Μεγανήσι δίνοντας μας ραντεβού για του χρόνου.

Η νέα εβδομάδα μπήκε με βροχές και κρύο. Το αντέξαμε όμως γιατί και πάλι ο καιρός έφτιαξε και από Πέμπτη είχαμε ήλιο ξανά.

Εκεί άρχισαν και οι απεργίες. Δάσκαλοι καθηγητές και δημόσιοι υπάλληλοι απεργούσαν. Τα παιδιά μες την τρελή χαρά, άλλο που δεν ήθελαν!!!

Στο κλείσιμό του ο Φλεβάρης αφήνει την έναρξη της Αποκριάς και το νησί ετοιμάζεται όπως κάθε χρόνο να την γιορτάσει όπως πρέπει…

Τα στολίδια μπήκαν. Κάποια είναι λίγο σκιαχτερά βέβαια, όπως λέει κι η κόρη μου αλλά  κάνουν έντονη την παρουσία της Αποκριάς, ιδιαίτερα την νύχτα.

Την Τσικνοπέμτη τα εστιατόρια γέμισαν κόσμο που βγήκε  οικογενειακώς  να τσικνήσει.  νησί μύριζε τσίκνα από το απόγευμα και μετά.

Μπριζόλα  παϊδάκι και καλό κρασάκι.. Και μετά  από την οινοποσία μια ήσυχη Παρασκευή που βρίσκει τα παιδιά του Γυμνασίου στο Μέτσοβο για την διήμερη εκδρομή τους.

Κόσμος μπαίνει στο νησί για τους ίδιους πάλι λόγους.(!)

Στο Σπαρτοχώρι αποχαιρέτησαν την Ελένη Καββαδά ,τα παιδιά και τα εγγόνια της. Η γριούλα» έφυγε» πλήρης ημερών.

Παραμονή Ψυχοσάββατου ,και οι μεγάλες γυναίκες του νησιού έσπευσαν στην εκκλησία προσφέροντας πιάτο στους νεκρούς.

Στην επιστροφή μοίραζαν ότι απέμεινε στον κόσμο.

Και μετά κουρκούτι… Εδέσματα λαϊκά ,παραδοσιακά που τα ταιριάζουν σε χαρά και λύπη.

Κίνηση είχε το ιατρικό σκάφος του δήμου και οι γιατροί που εφημέρευαν. Τουλάχιστον τρία περιστατικά μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο.

Μεταξύ αυτών και η μικρή Ζωή που παρουσίασε αλλεργία σε αντιβίωση. Το παιδί τώρα είναι μια χαρά . Της στοίχισε όμως την απουσία της από το παιδικό καρναβάλι στην Λευκάδα.  Μην ανησυχείς Ζωούλα,έρχεται Κυριακή!!!

Το Σαββατοκύριακο ήταν »γεμάτο». Τα δυο δημοτικά συμβούλια,οι αγώνες, και το Καρναβάλι των παιδιών, δημιούργησαν  κινητικότητα και ένταση, και κράτησαν το ενδιαφέρον του κόσμου.

Στην Λευκάδα τα παιδιά μας έκλεψαν την παράσταση.Το καταχάρηκαν κι αυτά και οι γονείς τους. ..

Ξεμυαλίστηκαν όμως και μετά δεν είχε κανένα όρεξη για διάβασμα…Περιμένουν πως και πως την άλλη Κυριακή, και με το δίκιο τους.

Κι  οι μεγάλοι όμως δεν πάμε πίσω!!! Κάποιοι περισσότερο, κάποιοι λιγότερο περιμένουμε κι εμείς αυτές τις μέρες. Να διασκεδάσουμε ,να ντυθούμε και να συναντηθούμε…

Ο καρνάβαλος πάντως κατασκευάζεται…. Ο Κώστας μου έφερε ήδη το επόμενο ποίημα που είναι αφιερωμένο όπως κάθε χρόνο στον Βασιλιά της Αποκριάς.

Υπομονή, μια βδομάδα είναι !!!

Και φυσικά θα έχουμε πολύ -πολύ υλικό στο site γι όσους δεν μπορέσουν να είναι μαζί μας.

Να ευχηθούμε σε όλους, όπου και αν επιλέξουν να περάσουν το τριήμερο να περάσουν καλά και να γλεντήσουν με την ψυχή τους. Μην φάτε μόνο πολλά θαλασσινά.

Κλείνοντας να ευχηθούμε Χρόνια πολλά σε όσες Μαριάννες γιορτάζουν σήμερα Δευτέρα, αλλά και σε αυτούς που έσβησαν κεράκια μέσα στην εβδομάδα που πέρασε. Ιδιαίτερα να ευχηθώ στον γιο μου που έκλεισε τα 20 την Τρίτη, στον Θοδωρή που είχε γενέθλια την Δευτέρα και στους μικρούς Σεμίνα και Βασίλη που έσβησαν τα κεράκια τους κάνοντας μασκέ πάρτι την Παρασκευή.

Από εμάς καλή εβδομάδα και ραντεβού την άλλη Δευτέρα.

Καληνύχτα από Μεγανήσι….

Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011.

http://www.meganisitimes.gr/2011/02/28/eδώ-μεγανήσι-τα-νέα-μας-2/

Μάρτιος

Εδώ Μεγανήσι… ( τα νέα μας )

 Καλησπέρα από Μεγανήσι…

Ξημερώματα Τρίτης 8 Μαρτίου και έχουμε πολλά, πάρα πολλά να πούμε για την εβδομάδα που πέρασε.(28/2-7/3)

Στο ξεκίνημά της, το νησί ήρεμο όπως πάντα στην καθημερινότητά του. Με ένα καιροφόρι περίεργο που έπαιζε με τα νεύρα μας και μας έβαζε να ποντάρουμε για τον καιρό του Σαββατοκύριακου. Είχαμε σχέδια βλέπετε…

Πάρτι,Καρναβάλι, Κούλουμα κ.λ.π.

Περιμέναμε και κόσμο και είχαμε μεγάλη ανησυχία…

Μια ζέστη και ήλιο και μια βροχή και κρύο.

Και οι ντόπιοι μετεωρολόγοι με διαφορετικές προγνώσεις ο καθένας …

Όταν είχε ήλιο :-  χαρά θεού παιδί μου, Καλοκαίρι θάχουμε το Σαββατοκύριακο.

Όταν έβρεχε : – Πάει! Δεν ξεπιάνει άλλο!

Κι άντε να μαντέψεις!

Το μόνο που μπορούσες να κάνεις είναι να ελπίζεις ότι όλα θα πάνε καλά.

Τις πρώτες μέρες όντως ο καιρός ήταν καλός. Ίδια κίνηση από πεζούς και οχήματα.

Υπήρχε όμως μια σχετική αναστάτωση ενόψει του τριημέρου. Ο Κώστας με επισκεπτόταν κάθε μέρα σχεδόν… Υπήρχαν διάφοροι λόγοι.

Τα ποιήματα, η δημοσίευση  τους και η πορεία αυτής, καθώς και η στολή που έπρεπε να φορέσει στο άρμα σαν γητευτής των αλανιάρηδων. Κι αφού τα λύσαμε όλα στις πρώτες μας συναντήσεις μετά τα ξαναλέγαμε για να μην τα ξεχάσουμε.

Το ‘κανε και λίγο επίτηδες για να ζηλέψει ο Ντίνος που τον ακολουθούσε κατα πόδας, χωρίς όμως να του αποκαλύπτει τα σχέδιά του.

Η Τετάρτη ξημέρωσε ηλιόλουστη και το νησί συνέχιζε την συνηθισμένη του πορεία. Στο ΚΑΠΗ δεν είδα κανέναν αυτή τη βδομάδα και παραξενεύτηκα.

(Ηλιάνα σου είχα και παππού αυτή τη φορά αλλά μάλλον ο δαίμων του φωτογραφείου Scrom την θυσίασε κατά λάθος για εξοικονόμηση μνήμης)

Από Πέμπτη και μετά άρχισε να μπαίνει κόσμος.

[yframe url=’http://www.youtube.com/watch?v=yUm07agWkE8′]

Εδώ σας έχω φερυ. Είσοδος – Έξοδος από λιμάνι. Ωρα 2:45 – Πέμτη μεσημέρι.

Νεολαία περισσότερο που την κοπάνησαν μια μέρα νωρίτερα από τις σχολές τους και ήρθαν να γιορτάσουν μαζί μας. Σε κάποιους  που  είχαν από το καλοκαίρι νά ‘ρθουν φάνηκε λίγο έρημο το νησί- είχαν μείνει σε άλλη  εικόνα-αλλά από την επομένη άλλαξαν γνώμη.

Άτυχος ήταν ο Θοδωρής και τα ξαδέλφια του που ενώ ήρθαν ορεξάτοι από την Τετάρτη για ένα σούπερ-τριήμερο ειδοποιήθηκαν για τον ξαφνικό χαμό του παππού τους και έφυγαν άρον-άρον. Πιο άσχημο ήταν για τον Αλέξη που ταξίδεψε από Ισπανία για να είναι στο νησί αυτές τις μέρες . Δεν πειράζει παιδιά η ζωή έχει και αναποδιές. Ζωή σε σας και στους δικούς σας. Έρχεται Πάσχα…Αλέξη φιλιά στο Μανουέλ…

Ο Μάνος πάλι με τον Κωστή μια χαρά πέρασαν, όπως και οι υπόλοιποι νεαροί, όσοι δεν αρρώστησαν τουλάχιστον. Γιατί λίγο το ξενύχτι, λίγο ο καιρός και πολύ το κακό μάτι το μισό νησί κρεβατώθηκε πριν το καρναβάλι, και το άλλο μισό μετά….

Μια φοβερή ίωση ήρθε και έδεσε την κατάσταση και είμασταν όλοι εναλλάξ με φάρμακα. Ευτυχώς που δεν έπαθε τίποτα η Ρένα και είχαμε  γιατρό!

Παρασκευή και ένα ευχάριστο γεγονός έφτασε στα αυτιά μου. Ένα κοριτσάκι ήρθε στον κόσμο κάνοντας ευτυχισμένους τους γονείς του Ελένη και Πάνο. Γερό και ευτυχισμένο, νέο μέλος στην Μεγανησιώτικη κοινωνία. Καλώς ήρθες μικρούλι. Άντε να ξαναπάρει τα πάνω της η νέα γενιά και το σχολείο μας. Κι από ότι άκουσα επίσης ετοιμάζεται για μόνιμη μετακόμιση από την μεγαλούπολη άλλη μια νέα οικογένεια που θα προσθέσει δυο ακόμα μαθητές το σχολείο και νέο κόσμο στο νησί μας. Καλώς να ‘ρθείτε και καλό ξεκίνημα παιδιά.

Παρασκευή βράδυ και άρχισε το γλέντι….

Όλο το νησί χόρευε εκείνο το βράδυ. Οι μεγαλύτεροι στο χορό του Πολιτιστικού και οι μικρότεροι στον χορό των μαθητών. Με κέφι  διάχυτο μικροί και μεγάλοι χόρεψαν μέχρι πρωίας. Όσοι δεν συμμετείχαν στους χορούς σκόρπισαν στα άλλα μαγαζιά του νησιού στηρίζοντας την ντόπια οικονομία που τον τελευταίο καιρό αιμορραγούσε.

Έτσι κανείς δεν είχε παράπονο…

Σάββατο και η κίνηση στο ζενίθ της. Για πρώτη φορά το Μεγανήσι είχε τόσο κόσμο αυτές τις μέρες.

Ο καιρός χάλια αλλά το κέφι αμείωτο…Τα άρματα ετοιμάζονταν για την αυριανή τους εμφάνιση. Τα παιδιά φόρεσαν τις στολές τους και ετοιμάστηκαν για πρόβα τζενεράλε πριν την παράσταση.

Το πατάρι είχε στηθεί  στην πλατεία αλλά η βροχή κάθε τόσο τόκανε ακατάλληλο για πρόβα. Και δώστου μάπα και σφουγγάρισμα με πανί για να μην γλυστράει.

Η Γιωργία και τα παιδάκια μες την ανησυχία. Θα βρέξει; Δεν θα βρέξει; Τελικά μετά από πολλά πολλά εμπόδια η πρόβα έγινε και το γκρούπ ετοιμάστηκε καθ όλα για την μεγάλη παράσταση.

Σχεδόν έτοιμος και ο Καρνάβαλος με μερικές λεπτομέρειες  -λέμε τώρα-για την Κυριακή το πρωί.

Κι αφού άλλοι γλέντησαν μέ την ψυχή τους και κοιμήθηκαν ως το μεσημέρι της Κυριακής κάποιοι άλλοι ξύπνησαν πρωί και πριν προλάβουν να ξεκουραστούν έτρεξαν να φροντίσουν τις τελευταίες λεπτομέρειες της παρέλασης, και τις τελευταίες πινελιές των αρμάτων.

Η ώρα 12 και ο Καρνάβαλος έτοιμος για την παρέλαση. Η Τρόικα σε όλο της το μεγαλείο.

Μπροστάρης και πρώτο θύμα της Γουρούνας Μερκελ, ο Γιωργάκης που οι φοβεροί μας καλλιτέχνες τον κάμανε μονάτο.

Οι αλανιάρηδες έφτασαν λίγο αργότερα και τοποθετήθηκαν στο κλουβί τους.

Ήταν λίγο ατάλικοι βέβαια  αλλά τους διπλασιάσαμε κι αντί για δύο ρίξαμε τέσσερις στην αρένα.

Ο προμηθευτής Φλίππος μας διαβεβαίωσε ότι ήταν από κλωσσούρα και θα επακολουθούσε σκληρή μάχη, αλλά όταν φτάσαμε στην πλατεία …κότα ο αλανιάρης!

Σχεδόν παραδόθηκε στα χέρια των πειρατών ένας ένας με την σειρά του… Καλοφάωτοι και καλοχώνευτοι.

Συμβουλή: Πριν τους φάτε ταΐστε τους για κάνα  μήνα καλαμπόκι και φύραμα να πιάσουνε λίγο ξίγκι. Του χρόνου υποσχόμαστε να ‘ναι παχύτεροι. Είναι λίγο δύσκολο αυτή την εποχή να βρεις νταβραντισμένους κοκόρους αλλά θα προσπαθήσουμε. Το πολύ πολύ να βάλουμε γάλους…

Την παράσταση όμως έκλεψε το χορευτικό της Γιωργίας.

Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω το θέαμα.

Χαριτωμένα, αστεία ,πανέμορφα κορμάκια  λικνίζονταν σε ρυθμούς λάτιν, ταγκό και ρούμπας με την καθοδήγηση της δασκάλας τους πάνω στο πατάρι .

Λες και χόρευαν χρόνια τα παιδιά, είχαν μπει στο πετσί του ρόλου και με την ερμηνεία σε πρόσωπο και σώμα ξεδίπλωσαν το ταλέντο τους.

Καταχειροκροτήθηκαν από όλον τον κόσμο που θαύμασε δασκάλα και μαθητές.

Ο Κλόουν δυστυχώς δεν μπόρεσε να κάνει πολλά. Τα λίγα παιδάκια που έμειναν στην πλατεία κρύωναν. Με το ζόρι εξάλλου βαστάγαμε την βροχή και το κρύο και οι γονείς με το δίκιο τους μάζεψαν τα παιδάκια στο σπίτι. Υποσχέθηκε όμως ότι την επόμενη φορά θα επανορθώσει.

Την Κυριακή το βράδυ βγήκαν και όσοι δεν είχαν βγει. Αυτό που παρατηρήθηκε ήταν ότι φέτος δεν υπήρχαν πολλοί μπασάκοι. Το μνημόνιο φαίνεται μας έριξε και την ψυχολογία. Τρεις που είδα πάντως δεν γνωρίζονταν. Ο καλύτερος μοσκαράς ήταν ο Φερέ ο  σκύλος του Θωμά… τα ζώα φέτος είχαν την τιμητική τους στο καρναβάλι μας. Γουρούνες, αρκούδες, σκυλιά και κοκκόρια τά ‘δωσαν όλα.

Και αισίως φτάσαμε στην Καθαρά Δευτέρα. Τα τραπέζια είχαν στηθεί στην πλατεία στο Βαθύ. Οι λαγάνες  οι χαλβάδες  και οι φασολάδες αχνιστές  και μυρωδάτες αλλά ο κακός καιρός δεν άφησε τον κόσμο να φύγει χορτάτος. Οι λίγοι τολμηροί που ξεπόρτισαν μη μπορώντας να αντιμετωπίσουν το κρύο πήραν τα πιατάκια τους και επέστρεψαν σπίτι. Έφαγαν και ετοιμάστηκαν για αναχώρηση. Πολλοί και οι κρεβατωμένοι. Η ίωση εξαπλώθηκε αστραπιαία και έριξε και όσους την είχαν γλιτώσει στο κρεβάτι. Ακόμα ταλαιπωρεί πολύ κόσμο.

Από Δευτέρα απόγευμα άρχισε η επιστροφή και κορυφώθηκε σήμερα το πρωί. Ο δρόμος της επιστροφής ήταν πολύ κουραστικός. Η  πολλή κίνηση και η κακοκαιρία ταλαιπώρησαν τον κόσμο που με βαριά καρδιά άφησαν πίσω τους το νησί και ανανέωσαν το ραντεβού τους για το Πάσχα, αν όχι για το τριήμερο της 25ης Μαρτίου….

Κάποιος ξεχασιάρης γύρισε στην Αθήνα χωρίς τα κλειδιά του σπιτιού του  και έμεινε φιλοξενούμενος… Όποιος δεν έχει μυαλό έχει φίλους αγόρι μου…

Έτσι είναι. Άμα έρχεσαι για δυο μέρες  και αυτές κοιμάσαι !!! Τρέχα τώρα στα  ΚΤΕΛ.

Και έτσι φτάσαμε στο τέλος και αυτής της βδομάδας. Αύριο θα γιορτάσουμε την ημέρα της γυναίκας. Πείτε μας  χρόνια πολλά καλέ…

Και σεις άντρες μη γελάτε γιατί αν αποφασίσουμε να το πάρουμε στα σοβαρά ….αλίμονό σας.

Αυτά τα νέα μας ως τώρα.

Ελπίζουμε να είχατε όλοι καλή επιστροφή και να περάσατε καλά το τριήμερο.

Από εμάς Καλή Σαρακοστή και πολλά περαστικά στους αρρωστούληδες.

Θα τα πούμε την επόμενη εβδομάδα.

Καληνύχτα από Μεγανήσι….

http://www.meganisitimes.gr/2011/03/08/εδώ-μεγανήσι-τα-νέα-μας-3/

Εδώ Μεγανήσι…( τα νέα μας ) 14 Μαρτ.2012

Εδώ Μεγανήσι…( τα νέα μας )

Το νησί στον απόηχο της Αποκριάς άρχισε να ξεκουράζεται και να χαλαρώνει και πάλι από Τρίτη και μετά. Αυτή η βδομάδα  (8/3–13/3) στο ξεκίνημά της βρίσκει τους μισούς Μεγανησιώτες στο κρεβάτι. Μικροί και μεγάλοι ταλαιπωρήθηκαν ή ταλαιπωρούνται ακόμα από τις δύο φοβερές ιώσεις που μεταδόθηκαν αστραπιαία σε όλο το νησί.

Στο Καπι…

Στο τέλος έριξαν και την γιατρίνα στο κρεβάτι που ανήμπορη να μας βοηθήσει ,κατανοούσε απλώς το πρόβλημα μας και μας συμβούλευε τηλεφωνικώς.

Δράμα η κατάσταση σας λέω. Είχα οχτώ χρόνια να αρρωστήσω αλλά δεν τη γλίτωσα ούτε εγώ. Οικογενειακώς δηλαδή. Πρέπει να καταναλώσαμε πάνω από ένα κιλό τσάι όλη τη βδομάδα.  Και μετά ακολούθησε τρεμούλα και ατονία…Τι να σου κάνει κι ο λαπάς ;

Να πω περαστικά και στο «κοτοπουλάκι» μας που τον τελευταίο μήνα μπαινοβγαίνει στο νοσοκομείο, γιατί αρρωσταίνει συνέχεια.

Κουκλί το παιδί!!! ( Αδερφή ρίξε κάνα ξεμάτιασμα γιατί δεν πάμε καλά!!! Και στείλε τη μάνα …)

Την Τρίτη οι γυναίκες είχαμε την τιμητική μας. Μαζέψαμε λοιπόν δυνάμεις και πήγαμε  στις «ΔΙΜΗΝΊΣΤΡΕΣ» για τσάι νωρίς το απόγευμα…Έκπληξη για μας τις νεώτερες ήταν όταν μέσα από την κουβέντα που ακολούθησε ανακαλύψαμε τα ενδιαφέροντα των μεγαλύτερων από μας καθώς και την ανάγκη τους για επικοινωνία. Ρέστα έδωσαν Θεώνη και Τασούλα που με αστείρευτο χιούμορ έντυναν την κουβέντα…

Το βραδάκι ακολούθησε κέρασμα από το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων στις εορτάζουσες.

Ο Σύλλογος μοίρασε χαλβά ( λόγω νηστείας ) στο καφέ ΒΟΟΜ-ΒΟΟΜ και ευχήθηκε Χρόνια Πολλά στις γυναίκες του νησιού.

Μόνο εσείς οι άντρες δεν μας ευχηθήκατε αλλά το ξεπερνάμε, και συνεχίζω….

Σκύλο απέκτησε πρόσφατα Μεγανησιώτισσα και έχει ξετρελαθεί. Παιδί σου λέει ,τι σκυλί; Στο στόμα το ταΐζει στο στόμα το ποτίζει.Το όνομά του…Σπίρτο .Και επειδή το ζωντανό νοιώθει μοναξιά η φιλόζωη (ξαφνικά ) κυρία μας ζήτησε να του βρούμε… παρέα. Το Σπίρτο (μαγάρισε το όνομα ) είναι αρσενικό και μόλις αλλάζει δόντια. Πληροφορίες στο site.

Ο Κύριος Σπίρτος

Τετάρτη και με τον καιρό να φτιάχνει σιγά -σιγά (αφού μας χάλασε το τριήμερο ) το νησί αλλάζει όψη.

Μυρίζει Πάσχα και οι επαγγελματίες  άρχισαν τις ετοιμασίες στα μαγαζιά. Η μυρωδιά προέρχεται από  βερνίκι και λαδομπογιά.

Οι πρώτοι Χαιρετισμοί καλούσαν με το χτύπημα της καμπάνας τον κόσμο να αρχίσει να μετράει αντίστροφα ως την Μ.Βδομάδα.

Και εγώ γύρισα χρόνια πίσω….Τότε που παιδάκια βάζαμε τα καλά μας, παίρναμε τα χάρτινα φαναράκια μας και πηγαίναμε εκκλησία για τις Αγραπυνιές. Τετάρτη και Παρασκευή.

Απαραίτητη στάση στου Μπακόλα για εφοδιασμό. Καραμελίτσες αρωματικές και στραγαλοσταφίδα στο περίτεχνα τυλιγμένο χάρτινο χωνάκι. Κυρίως σε χαρτί ψηφοδελτίου από περασμένες εκλογές.( Μα πόσα είχε! ) Μετά από χρόνια κατάλαβα ότι αυτός ήταν και ο λόγος που καθόμασταν στο πάνω πάτωμα της εκκλησίας και πάντα κοντά στο παραθύρι.

Ε! πως να μασάς και να σε βλέπει ο παπάς!!! Οι καραμέλες κόλαγαν πολλές φορές στα δόντια, τα στραγάλια έβγαιναν ρεβίθια και σε καρκώνανε και ήθελες νερό.

Οι άσπρες οι στρογγυλές ήταν οι καλύτερες.Οι πράσινες οι μακρόστενες καίγανε.

Περασμένα χρόνια αξέχαστα….

Αξέχαστες αναμνήσεις όμως ξύπνησαν όταν μετά από χρόνια πήγα στον κήπο της γιαγιάς μου. Τον «κήπο της Εδέμ » όπως τον λέγαμε. Θλίψη μου προκάλεσε η εικόνα της εγκατάλειψης. Το μέρος είχε λογγώσει και με δυσκολία πέρναγες μέσα από τα χορτάρια.  Ο κήπος μου φάνηκε πολύ μικρός, λες κι είχε στενέψει με τα χρόνια.Τα απομεινάρια από τα κοτέτσια μόνο μου θύμισαν στιγμές που ακολουθούσα την βαβά μου τα απογεύματα  κρατώντας το μπρακάτσι με τα αποφάγια.Τα Καλοκαίρια οι επισκέψεις είχαν απώτερο σκοπό την επιδρομή στην μπουρνελιά που ήταν στον κήπο. Κατακόκκινες ζουμερές μπουρνέλες. Ανεβαίναμε στο κουντρί και μαθάγαμε τις φούντες. Γιομίζαμε την ποδιά της βαβάς και τρώγαμε τις μισές στο δρόμο. Τώρα η μπουρνελιά ξεράθηκε και έγυρε όπως έγυραν και τα χρόνια…

Ο κήπος της Εδεμ

Ας γυρίσουμε όμως στο σήμερα….

Πολύ Καλοκαιρινός ο καιρός και τις τελευταίες μέρες της βδομάδας τίποτα δεν θυμίζει Χειμώνα.

Πέμπτη απόγευμα και οι Καπιτζήδες εμφανίζονταν  ξανά την ίδια ώρα  και απολαμβάνουν το ηλιόλουστο απόγευμα. Ο Ντίνος άλλαξε μέτωπο κι  ο Κώστας ετοιμάζει το επόμενο ποιητικό του «χτύπημα».

Να και ο παππούς Ηλιάνα που είχα υποσχεθεί. Πόζα αφιερωμένη εξαιρετικά από τον μπάρμπα -Λία.

Χτύπημα όμως ετοίμαζε και ο Βούλγαρος στο φούρνο του Λία στο Βαθύ την Παρασκευή το απόγευμα. Χτυπημένος και ο ίδιος από την ανεργία φαίνεται, ανέβηκε στο μηχανάκι και πέρασε  κατευθείαν στα ράφια του ψωμιού. Μαζί με το στομάχι, κόλλησε και το γκάζι… Παρέκαμψε την τζαμαρία που κάθε άλλο παρά αόρατη ήταν και προσγειώθηκε κι αυτός και το μηχανάκι εντός του φούρνου. Όλα ίσωμα δηλαδή.

Ράβανε οι γιατροί το Βούλγαρο που είχε άγιο τελικά και την γλύτωσε μόνο με ράμματα, έφτιαχνε κι ο Λίας την πόρτα όλη νύχτα. Τα πρώτα κρούσματα του μνημονίου…

Και που είσαι ακόμα…Γενικώς η Παρασκευή ήταν η μέρα των γιατρών. Είχε από όλα τα περιστατικά.Από ράμματα μέχρι διαστρέμματα και καρδιακά επεισόδια. Τρέχανε πάνω κάτω οι γιατροί χωρίς σταματημό.

Περαστικά στην μικρή Διονυσία και στην Αθανασία που υπήρξαν λίγο απρόσεχτες και ταλαιπωρήθηκαν…

Την ταλαιπωρία όμως των προηγούμενων ημερών ξέχασαν τα λιγοστά παιδάκια που ανάρρωσαν και το Σάββατο έτρεξαν στην Παιδική χαρά να παίξουν. Οι φωνούλες τους ακούγονταν από μακρυά. Έκαναν την εμφάνισή τους και τα πρώτα ποδήλατα. Σας είπα… Μύρισε Πάσχα.

Και το Πάσχα αρχίζει με την γιορτή των Αγίων Θεοδώρων. Χρόνια πολλά στους Θόδωρες και στις Θεοδώρες η Λόλες.

Χρόνια πολλά στο Ντόντο τον μικρό και τον μεγάλο , στον φίλο μας τον Ακη και στην μαμά που φέτος γιόρτασε στο…» Μπουσκέτο «. Χρόνια πολλά μανούλα!!!

Και φτάσαμε στην Κυριακή που κύλησε ήσυχα ως το απόγευμα όπου το νησί ετοιμάστηκε για την επόμενη εργάσιμη  μέρα. Οι μαθητές για διάβασμα και οι μεγάλοι για δουλειά.

Καλό ταξίδι στον αρρωστούλη που  επιστρέφει στην Αθήνα μετά από μέρες κούρασης και ξεκούρασης…

Κυριακή απόγευμα Σπαρτοχώρι.

Πέρασε έτσι άλλη μια εβδομάδα, γρήγορα όπως οι προηγούμενες και όπως άλλωστε και οι επόμενες. Εμείς κρατώντας πάντα τις υποσχέσεις μας θα είμαστε πάλι μαζί την επόμενη Δευτέρα  βράδυ για να σας » ξαναφέρουμε » κοντά μας… διαδικτυακά.

Μέχρι τότε να  είμαστε όλοι καλά…

Σας αφήνουμε με ένα βιντεάκι από τον  απεσταλμένο του site για όνειρα γεμάτα Μεγανήσι.

[yframe url=’http://www.youtube.com/watch?v=cqOKt-MYp0E’]

Καληνύχτα….

Εδώ Μεγανήσι …(τα νέα μας)

Καλησπέρα και πάλι απ΄το νησί.

Στο Καπή η παρέα μεγαλώνει. Ήρθε και ο Αθηναίος Στάθης…

Σας άφησα την προηγούμενη βδομάδα γιατί είπα να ανέβω μια βόλτα στην μεγαλούπολη. Έτσι η στήλη έμεινε ακάλυπτη. Θα σας αποζημιώσω όμως με νέα και κους κους από αυτή τη βδομάδα  (21-28 Μαρτίου).

Τι είναι αυτή η Αθήνα ρε παιδιά; Κάθε φορά που πάω καταλαβαίνω πως είναι να είσαι μακρυά από το νησί. Πως αντέχει ο κόσμος σε αυτούς τους ρυθμούς;

Όλη μέρα μες τους δρόμους και με το χέρι συνέχεια στη τσέπη.

Μαγαζιά κλειστά, ζητιάνοι παντού, πορείες διαμαρτυρίες, να μην έχεις που να παρκάρεις, και να θες για ένα καφέ 5 ευρώ.

Αμ το άλλο! Παντού ξένοι. Ζητάς πληροφορίες και παίρνεις την απάντηση  με σπαστά ελληνικά. Τα μαγαζιά όλα με προσφορές και οι υπάλληλοι στην πόρτα αγκουμπισμένοι με ύφος μελαγχολικό και ανήσυχο.

Κάθε δύο μαγαζιά κι ένα κλειστό.

Εκτός από τα Κινέζικα βέβαια που σε κάθε τετράγωνο υπάρχουν και δυο- τρία.

Και οι Κινέζοι σε αντίθεση με τους Ελληνες πάντα χαμογελαστοί και αισιόδοξοι..Αλλά οι Αμερικανιές Αμερικανιές.Τέσσερις καφέδες ένα κλάμπ και ένα χάμπουργκερ 66 ευρω!!! Απίστευτη κατάσταση.

Είναι καιρός μου φαίνεται ή να αλλάξουμε χώρα ή να ζωντανέψουμε ξανά την επαρχία.

Τι λέτε, δεν τα μαζεύετε όλοι σιγά-σιγά να ρχεστε προς τα δω; Θα μου πείτε τι θα κάνετε; Ε! άμα γίνουμε πολλοί όλο και κάτι θα βρούμε.

Δουλειές υπάρχουν στο νησί. Κόσμος δεν υπάρχει.

Δείτε τα θετικά:

Σε δυο λεπτά είσαι στον προορισμό σου, άρα γλυτώνεις βενζίνη.

Δεν υπάρχουν φανάρια και τροχαία, άρα δεν έχεις πρόστιμο.

Υπάρχει σπίτι , άρα γλυτώνεις το νοίκι.

Δεν υπάρχει αγορά, άρα δεν μπαίνεις σε καταναλωτικό πειρασμό και περιττά έξοδα

Υπάρχει γη και θάλασσα, άρα δεν θα πεινάσεις.

Και να πεινάσεις υπάρχει ο γείτονας ο φίλος, τα γερόντια.

Θα ζοριστούν λίγο βέβαια οι καλομαθημένοι ξενύχτηδες αφού εδώ δεν υπάρχουν πίστες και μεγάλες φίρμες αλλά με  σιντί και με λίγη φαντασία εύκολα είσαι πρώτο τραπέζι στα μπουζούκια. Κι όσο για λουλούδια…μοσκαρδίνια, η απλά χαρτοπετσέτες. Έχουμε βρει εναλλακτικές μην ανησυχείτε.

Τώρα ο φίλος μου που είδε τυχαία Στυκούδη και τρελάθηκε δεν ξέρω αν θα αντέξει αλλά θα κάνει υπομονή ως το Καλοκαίρι και θα δει και  Στυκούδη και άλλους σελέμπριτι  στο νησί, άρα κι αυτό το λύσαμε.

Τα αρνητικά δεν τα λέω καθόλου γιατί δεν μας συμφέρει….(Θα τα δείτε από κοντά)

Στα δικά μας τώρα…

Ήσυχα κύλησαν όλες αυτές οι μέρες.

Ο καιρός άψογος έφτιαξε την διάθεσή μας και μας έβαλε σε  κλίμα Καλοκαιρινό.

Όλοι άρχισαν να ετοιμάζονται για το Πάσχα…Να δείτε πανικό…Άλλος βάφει, άλλος γκρεμίζει κι άλλος χτίζει.Οι νοικοκυρές δεν ξεκίνησαν ακόμα την καθιερωμένη καθαριότητα. Δεν έχω δει σαίσματα στις πορτοπούλες και τσάντζαλο έξω.Ούτε ασβέστης μύρισε ακόμα.

Η Πέμπτη άρχισε με τις σχολικές γιορτές να μας βάζει στο πνεύμα του τετραημέρου για πολλούς.Τα σχολεία και οι μαθητές φόρεσαν τα σουλιώτικα και ανέβηκαν στο πατάρι. Ποιήματα και τραγούδια ξανάφεραν την επανάσταση.

Η Παρασκευή ήταν η μέρα της παρέλασης . Τα παιδάκια με βήμα σταθερό πάταξαν τον Τούρκο κατακτητή  τίμησαν τους νεκρούς ήρωες και γέμισαν την μέρα  της Παρασκευής.

Σημαιοφόρος στο Δημοτικό ήταν η Χριστίνα Πολίτη ενώ στο Λύκειο η Αθανασία Σολδάτου. Συγχαρητήρια κορίτσια και σε ανώτερα. Πάντα άξιες…

Σωστά κουκλιά ο Στάθης και η Διονυσία, μαθητές Λυκείου. Στάθη σου πάει το κουστούμι. Σαν γαμπρός...

Μετά την παρέλαση ο κόσμος σκόρπισε στα καφέ που σε κατάσταση  πασχαλινής προετοιμασίας εξυπηρέτησαν με χαρά τους επισκέπτες του τριημέρου. Και το βράδυ ήταν ζωντανό το νησί καθώς ο κόσμος βγήκε για φαγητό και ποτό στα μαγαζιά. Οι μαθητές του Γυμνασίου  έδωσαν την ευκαιρία σε πολλούς να διασκεδάσουν σε ένα πάρτι Καραόκε που διοργάνωσαν . Είχαν όμως την ατυχία να χαλάσει το μηχάνημα κι έτσι οι επίδοξοι τραγουδιστές δεν είχαν την δυνατότητα να δείξουν τις φωνητικές τους ικανότητες αλλά παρόλα αυτά το πάρτι είχε επιτυχία.

Διπλή γιορτή η 25η Μαρτίου. Ευαγγελισμός – Ελληνισμός  θυμάστε;

Γιόρταζαν οι Ευαγγελίες και οι Βαγγέληδες. Χρόνια Πολλά και καλά σε όλους τους εορταζόμενους και σε αυτούς που είχαν γενέθλια.

Και θυμήθηκα τώρα τις δικές μας σχολικές γιορτές. Ποιος να ξεχάσει άλλωστε εκείνες τις παραστάσεις που δίναμε σε κάθε εθνική επέτειο!

Ειδικά η 25η Μαρτίου που προσφέρονταν για κανονικές θεατρικές παραστάσεις. Δεν θα ξεχάσω τους ταλαντούχους που με μπρίο και βροντερή φωνή απάγγειλαν μεγάλα ποιήματα και ο κόσμος από κάτω ανατρίχιαζε.

Κιχ δεν ακουγόνταν. «Μέριασε Βράχε να διαβώ » «Μεμιάς ανοίγει ο ουρανός»  κ.α.

Τα σκετς με τη Δέσπω η τον Καλόγερο που καρτερεί κλεισμένος μες το Κούκι. Και πάντα απογευματινές ώρες, νά χει γυρίσει ο κόσμος από τις δουλειές του για να μας καμαρώσει.

Και η παρέλαση ήταν διαφορετική. Την κάναμε το πρωί της γιορτής πριν τα ποιήματα. Τα παιδιά ήταν τόσα πολλά τότε που η σημαία  ήταν στου Νικολάκια και η ουρά στου Μαστροπάνου. Εγώ λόγω ύψους ήμουνα πάντα στου Μαστροπάνου. Εκτός από την Έκτη που ήμουν παραστάτρια…

Σε όλο το δρόμο τραγουδούσαμε και ξεσηκώναμε το Χωριό…»Όλη η δόξα όλη η χάρη άγια μέρα ξημερώνει»…» Εικοσιπέντε του Μαρτιού γραμμένη στα ουράνια γιαυτό κι εγώ στολίστηκα με τόση περηφάνια»… Το στόλισμα φυσικά κρατούσε μέχρι την εκκλησία όπου εκεί άρχισε το ξεπούλιασμα των γιλέκων. Μανία ρε παιδί μου που την είχαμε…

Ο μπροστινός δεν άφηνε πούλια από το γιλέκο του πισινού. Έπρεπε να ασχοληθούμε με κάτι βλέπετε για να περάσουν οι ώρες στην εκκλησία. Η δοξολογία και οι πανηγυρικοί ήταν ατέλειωτοι. Κι εμείς όρθιοι περιμέναμε πως και πως νάρθει η ώρα που θα γονατίσουμε για να ξαποστάσουμε λίγο…Έτσι με όλα αυτά την πλήρωναν οι πούλιες. Άθιχτο έβγαινε το γιλέκο του τελευταίου μόνο…. Ωραία χρόνια!!!

Και μετά την μικρή αυτή αναδρομή στο παρελθόν ας επιστρέψουμε στο παρόν.

Ο καλός καιρός όπως προείπα, προσφέρονταν για βόλτες και μικρούς περιπάτους. Συνάντησα αρκετούς που άρπαξαν την ευκαιρία και έσπευσαν να πάρουν μυρωδιά αρμύρας πριν επιστρέψουν στην Αθήνα.

Το Σαββατόβραδο η κίνηση ήταν στο pik. Είχαμε επισκέπτες από διάφορα μέρη κοντινά ή μη. Σας είπα, άλλαξαν τα πράγματα. Το Μεγανήσι δεν είναι μόνο Καλοκαιρινό.

Γι αυτό ξανασκεφτείτε το ενδεχόμενο της μετακόμισης.

Εδώ να καλωσορίσουμε και την Βούλα με τον Μανώλη που αποφάσισαν να εγκατασταθούν μόνιμα με την οικογένειά τους στο νησί. Καλώς ήρθατε παιδιά και καλή αρχή στη νέα σας ζωή.

Να ευχηθούμε επίσης στην Μαυρέτα και στο Σπύρο που αρραβωνιάστηκαν να ζήσουν και να είναι ευτυχισμένοι.

Πάντα τέτοια να γίνονται…

Α! Δεν σας είπα…Συνάντησα δυο πανέμορφους φασιανούς σε διαφορετικά σημεία τον καθένα. Στη μέση του δρόμου ήτανε. Μου έκανε εντύπωση που δεν φοβήθηκαν το αυτοκίνητο και διέσχιζαν ήρεμοι το δρόμο. Πανέμορφα πουλιά. Λίγο μετά όμως συνάντησα και τα παιδιά με τις καραμπίνες και πολύ ανησύχησα. Αφήστε τα πουλάκια ρε παιδιά τουλάχιστον να πολλαπλασιαστούν κι ύστερα ορμάτε… Και επειδή μιλάμε για ζώα να σας συστήσω τον άλλο τετράποδο  φίλο της στήλης  τον Ροκυ που βγήκε για καφέ και πέρασε από τραπέζι σε τραπέζι αναζητώντας χαδάκια.

Και φτάσαμε στη βροχερή Κυριακή που καθόλου δεν ταίριαζε με την αλλαγή της ώρας που έγινε στις τρεις η ώρα το πρωί.

Ευτυχώς η βροχή κράτησε ως το απόγευμα. Λες και τόκανε επίτηδες για αυτούς που έφευγαν. Για να μην μελαγχολήσουν που αφήνουν πίσω τους Καλοκαίρι. Εντάξει παιδιά το Πάσχα είναι μια ανάσα. Μην ξεχνάτε ότι πέρσι σαν σήμερα είχαμε Κυριακή των Βαΐων  και το Καλοκαίρι ήταν πολύ πιο μακρυά….

Υπομονή λοιπόν ως τότε.

Υπομονή και ως την άλλη βδομάδα που θα επιστρέψουμε κι εμείς με  άλλα νέα.

Κλείνουμε με ένα βιντεάκι από Βαθύ- Σπήλια- Φανάρι. Ετσι…για να παίρνετε γεύση και νάχετε όνειρα Μεγανησιώτικα…

[yframe url=’http://www.youtube.com/watch?v=lx6q66P5d6U’]

Γυρίστε τα ρολόγια σας αλλά και το μυαλό σας από τις τετραήμερες διακοπές και ετοιμαστείτε για την αυριανή Τσαγκαροδευτέρα. Μας περιμένει όλους μια ακόμα κουραστική βδομάδα με δουλειές σχολεία διαβάσματα κ.τ.λ.

Από εμάς εδώ στο Μεγανήσι καληνύχτα…

http://www.meganisitimes.gr/2011/03/28/εδώ-μεγανήσι-τα-νέα-μας-5/

Εδώ Μεγανήσι …( Τα νέα μας )

Καλησπέρα απ΄το νησί…

Τρέχει ο χρόνος σαν νερό κι εδώ στο νησί τρέχουμε κι εμείς πανικόβλητοι να προλάβουμε να ετοιμαστούμε για το Πάσχα. Να είμαστε έτοιμοι να σας υποδεχτούμε.

Καθαρίζουμε τα μαγαζιά μας, τα σπίτια μας, τα Χωριά μας τις αυλές μας.

Έχουμε ανασκουμπωθεί και σας περιμένουμε.

Κάποιοι  τρέχουν πάνω κάτω, πέρα δώθε, ανησυχώντας για τις καιρικές συνθήκες.

Χρειάζονται ένα μήνα ήλιο. Για να κάνουν τις δουλειές τους, για τη μεγάλη βδομάδα, για να ψήσουν το αρνί, και για την πρωτομαγιά!!!

Ε! μετά ας βρέξει αλλά να μην το παρακάνει κι όλα γιατί τα πρώτα κότερα έσκασαν μύτη…

Μετά από το ηλιόλουστο εορταστικό τριήμερο που συνεχίστηκε και την πρώτη μέρα της βδομάδας που πέρασε ( 28/3 -3/4 ) η Τρίτη ξεκίνησε βροχερή και μελαγχολική.

Αποχαιρετιστήρια θα έλεγα, ταιριάζοντας απόλυτα με την ψυχολογία της Ρένας που εκτείνοντας πια την θητεία της σαν γιατρός στο νησί, αποχαιρετούσε φίλους και ασθενείς.

Με καλές αναμνήσεις όπως μας είπε η ίδια αφήνει το νησί και ταξιδεύει στην κρύα Ελβετία για να αποκτήσει την ειδικότητα της Καρδιολόγου.

Από μας καλή συνέχεια και ένα μεγάλο ευχαριστώ για την πολύτιμη προσφορά της στο νησί.

Να δείτε κλάμα οι γριούλες που κάνανε…

Τελικά όποιος έρχεται στο νησί πάντα φεύγει με βαριά καρδιά αφήνοντας πίσω του φίλους…

Είμαστε καλοί άνθρωποι μωρέ κατά βάθος. Μέχρι να μας μάθουν είναι…

Η πρωταπριλιά μπήκε φορτσάτη. Σκύλοι χάθηκαν, και αλεπούδες όρμησαν, και μερικοί ξεγελάστηκαν κι ετοιμάστηκαν για Μπερέτα. (καλό ε!)

Οι υπόλοιπες μέρες κύλησαν ήσυχα, μέχρι το Σαββατοκύριακο που  «ξαναφουλάραμε».

Σάββατο με δημοτικό συμβούλιο που έτσι κι αλλιώς φέρνει κάποιους στο νησί.

O καλός καιρός έβγαλε έξω όλο το κόσμο για καφεδάκι.

Βόλτα βγήκε κι ο Φερέρ, άντυτος αυτή τη φορά, που έβλεπε τον καρπερό  ανταγωνιστή του Ρόκυ από μακρυά και έκανε  αγριάδες.

Ο ζηλιάρης Φερέρ

Τούκανε ζήλιες γιατί ο Ρόκυ αλήτης με την καλή έννοια περιμένει παιδιά από την λαίδη Λάσπη, ενώ ο ίδιος παιδί του σαλονιού δεν κουτάει να κάνει ρούπι.

Κι η Λάσπη που από μέρα σε μέρα θα γίνει μαμά δυσκολεύεται και να περπατήσει πια.

Η πέτρα του σκανδάλου εγκυμονούσα Λάσπη.

Με τον ερχομό του Πάσχα γυρνάνε και οι παππούδες που για λόγους ασφαλείας ξεχειμώνιασαν στις πόλεις.Και φυσικά επιστρέφουν πάντα Σαββατοκύριακο  που δεν δουλεύουν τα παιδιά τους και μπορούν να τους φέρουν.

Τα σπίτια αρχίζουν ένα ένα κι ανοίγουν παντζούρια, και οι πρώτες μεντανίες απλώνονται στον ήλιο για αέρισμα.

Με φατσόλια στο κεφάλι οι Αθηναίες νοικοκυρές ρίχνονται στη μάχη του κορνιαχτού με τα μούτρα. Ως που ναρθουν τα παιδιά πρέπει ναναι όλα εντάξει.

Πολλά σχολεία από Αθήνα ειδικά από βόρεια προάστια επιλέγουν το Μεγανήσι για βόλτα και καφέ, αφού βρίσκονται για την πενταήμερη τους στην Λευκάδα.

Αυτό είναι φαινόμενο των δύο τελευταίων χρόνων, που φέτος όμως έγινε εντονότερο.Τον τελευταίο μήνα έχουν επισκεφτεί το νησί πάνω από πέντε σχολεία.Μπαίνουν με καΐκι, και κάθονται για δυο τρεις ώρες περίπου.

Έτσι γεμίζει νιάτα το νησί και κόσμο μισοβδόμαδα. Μόνιμος ξεναγός ο Ντίνος που ακολουθεί κατά πόδας τις καθηγήτριες δίνοντας κατατοπιστικές  οδηγίες.

Ο Ξεναγός Ντίνος.

Μισοβδόμαδα πήραμε κι εμείς τους δρόμους και είπαμε να βολτάρουμε στο Κατωμέρι.

Όχι στα χαμένα βέβαια, υπήρχε αποστολή.

Αφού ξεποδαριαστήκαμε για κανα δίωρο και  φέραμε την  αποστολή σε πέρας, γυρίσαμε χρόνια πίσω περπατώντας σε στενά και δρόμους που εγώ τουλάχιστον είχα να πάω από παιδί. Παράξενο και αδικαιολόγητο μαζί,κι όμως…

Πόσα χρόνια είχα να περάσω από το στενό του Τζάνη και να κατηφορίσω προς το πηγάδι!

Το πηγάδι σήμερα.

Πολύ καιρό τό ταζα στον εαυτό μου και βρήκα ευκαιρία…

Κι είπα να σας πάρω μαζί μου στη βόλτα, για να νιώσετε κι εσείς το συναίσθημα.

Το βίντεο ξεκινάει από το σπίτι του Νικολού του Χόρτη, συνεχίζει κατηφορίζοντας το πέτρινο πλακόστρωτο, και φτάνει στο πηγάδι. (Να ζητήσω συγνώμη για την κακή λήψη αλλά δηλώνω ότι με την τεχνολογία δεν το ‘χω).

Το σπίτι του Νικολού όπως είναι τώρα

Αυτό όμως δεν αλλάζει το περίεργο νοσταλγικό και συνάμα μελαγχολικό συναίσθημα που γεννήθηκε από τις εικόνες και τα χρώματα…Σας το μεταφέρω…

[yframe url=’http://www.youtube.com/watch?v=4spOPkJvHYw’]

Στο τέλος τα παιδιά στην πλατεία για μια στιγμή με μπέρδεψαν  και με έψαχνα  ανάμεσά τους.

Ύστερα πήραμε το δρόμο της επιστροφής περπατώντας στους ανοιξιάτικα ανθισμένους δρόμους δίπλα από τις ασφάκες και τους ασφελαχτούς που έχουν κιτρινίσει τα πάντα.

Οι φωτο. αφιερωμένες στο Μαρίνο…

Και ανάμεσα από τους ανθισμένους κρίνους,μια μαύρη πινακίδα που επανέφερε στην τάξη τους ασυμμόρφωτους πολίτες που πετάνε τα σκουπίδια τους όπου βρουν.

Δεν έχει κι άδικο…

Στη βόλτα μας  όμως  διαπιστώσαμε ότι θα έπρεπε να μπεί και μια άλλη πινακίδα που να λέει:

«Απαγορεύεται στον γείτονα να πετάει στο διπλανό οικόπεδο καλά κλεισμένα μπουκαλάκια από νερό στα οποία έχει ουρήσει μέσα.» (30 στον αριθμό  και εντός οικισμού παρακαλώ! )

Και μετά απ΄όλα αυτά την Κυριακή επιστρέψαμε όλοι στην καθημερινότητά μας. Οι ταξιδιώτες μας, φύγανε με το τελευταίο φερυ. Κι εμείς συνεχίζουμε ακάθεκτοι τις εργασίες μας….

Καπι δεν είχα αυτή τη φορά. Δεν τους πέτυχα μαζεμένους. Μόνο τον τραυματία βλέπω συχνά ανήσυχο και εξοργισμένο να ψάχνει τρόπο να ξορκίσει τα μάγια που τον κατατρέχουν τον τελευταίο καιρό.

Πέθανε κι η Μάκαινα και δεν γνωρίζει άλλο ειδικό για την περίπτωσή του. Γνωρίζει όμως πολύ καλά τον εχθρό του που έχει καταφύγει στις σκοτεινές δυνάμεις για να τον εξοντώσει…

Έτσι κύλησαν οι τελευταίες μέρες του Μάρτη και οι πρώτες  του Απρίλη. Επιστρέφουμε στην βάση μας και ανανεώνουμε το ραντεβού μας με νεότερα.

Η βάση μας!!!

Καλή εβδομάδα, και μην φοβάστε, θα περάσει γρήγορα.Να οδηγήτε προσεκτικά, και να περάσετε καλά όσοι πάτε στο χορό του συλλόγου.(Ένα χορό και για μένα)

Σας περιμένουμε γερούς και …ορεξάτους.

Από Μεγανήσι…Καληνύχτα!!!

Μάιος
Εδώ Μεγανήσι…( τα νέα μας )

Καλησπέρα ξανά από Μεγανήσι.

Αργήσαμε  αρκετά αυτή τη φορά να τα πούμε αλλά δικαιολογημένα θάλεγα. Εξάλλου τις μέρες που πέρασαν οι περισσότεροι από σας μάθατε νέα από… κοντά.

Και ήρθε το Πάσχα επιτέλους και η Μεγάλη Βδομάδα παρόλο που μπήκε με βροχή δεν εμπόδισε κανένα να έρθει, να βγει και να φάει φρέσκο ψημένο αρνάκι σπίτι του.

Έτοιμοι εμείς υποδεχόμασταν έναν έναν τους δικούς μας που σταδιακά και με αποκορύφωμα το Μ. Σάββατο κατέφθανε στο νησί.

Τις πρώτες μέρες, κι επειδή οι δουλειές ήταν πολλές κυκλοφορούσαμε εμείς κι εμείς και τα σκυλάκια που αυξάνονται κι αυτά τον τελευταίο καιρό με γοργούς ρυθμούς.

Η Λάσπη ξημερώματα του Λαζάρου έγινε μαμά και έφερε στον κόσμο 7 πανέμορφα κουτάβια.

Πανευτυχής ο μπαμπάς Ροκυ έβγαλε έξω τους φίλους του για να γιορτάσουν το χαρμόσυνο γεγονός.

Ο Ρόκυ κι η παρέα.

Πατέρας περιμένει όμως να γίνει και από την Μαο που έτρεχε από πίσω του.

Σπύρο κάτι πρέπει να κάνεις με το Ρόκυ. Θα γεμίσει το νησί κουτάβια και θα τρέχεις να τα αναγνωρίσεις .

Με την πρώτη λιακάδα έσκασαν μύτη και τα γιοτ.

Ο Ντίνος τάβαλε πάλι με την παρέα και αναζήτησε αλλού συντροφιά καθώς είχε προηγηθεί άγριο ξύπνημα μεταμεσονύχτιο από τηλεφώνημα άγνωστου φαρσερ που τον αναστάτωσε.Και φυσικά οι υποψίες βάραιναν τους συνήθεις ύποπτους, Μηνά κ.τ.λ.

Έτσι χώρισαν για άλλη μια φορά , κι ο καθένας πήρε το δρόμο του…ξανά!

O Mάης κι η Άνοιξη πάντως δεν μπήκανε καλά για τον φίλο μας. Παραμονή Πρωτομαγιάς βρήκε στην αυλή του γλαστράκι με λουλούδι και πιστεύει ακράδαντα και διατυμπανίζει ότι είναι προϊόν μαύρης μαγείας από τους τέως φίλους του. Γι αυτό και το …πέταξε. Παρόλα  αυτά-πριν τα γεγονότα – στέλνει χαιρετισμούς και ευχές.

[yframe url=’http://www.youtube.com/watch?v=ARmO-bD0ZTs’]

Παζάρι

Και το νησί σιγά -σιγά ζωντάνευε και κόσμος έμπαινε. Το Παζάρι που στήθηκε στην πλατεία ,ο κόσμος που πηγαινοερχόνταν, οι θαμώνες των μαγαζιών και ο καλός καιρός έφτιαξαν την διάθεσή μας και μας έβαζαν σε πολύ γιορτινό κλίμα. Δυστυχώς όλο αυτό ανατράπηκε όταν το ασθενοφόρο μετέφερε στο νοσοκομείο τον δεκαεξάχρονο που μόλις είχε χτυπήσει σε τροχαίο. Μηχανάκι με αυτοκίνητο. Ο μικρός χειρουργήθηκε και τώρα είναι καλά.. Αυτό όμως δεν μας καθησυχάζει. Καλοκαίρι έρχεται παιδιά…

Κάτι οι μικροί δρόμοι, κάτι οι ταχύτητες, κάτι η δυσανάλογη κίνηση,  κάτι το νεαρό της ηλικίας…Το κακό δεν αργεί.

Και προσοχή στο ποτό όταν οδηγείτε. Αφήστε το μηχανάκι σας όπου κι αν βρίσκεστε και πες τε σε κάποιον να σας πάει σπίτι. Έτσι κι αλλιώς εδώ  οι αποστάσεις είναι κοντινές και το μηχανάκι σας δεν κινδυνεύει.

Και τώρα που είπα ποτό!!!

Οι λάτρεις του καλού κρασιού σε λίγο καιρό θα μπορούν να απολαμβάνουν καλό κρασί σε ένα καινούργιο μαγαζί που ανοίγει στο κέντρο η φίλη και γνωστή Αθηναία Σελέμπριτι Χαρούλα. Το μαγαζί θα λέγεται» Fabrika wines bar» και εν καιρώ θα ενημερωθείτε λεπτομερώς. Καλές δουλειές Χαρούλα και …μην το πιεις το κρασί όλο μόνη σου…

Με στυλ επιχειρηματία… η Χαρούλα.

Η κίνηση στο pik

Μ. Πέμπτη και όλα τα μαγαζιά φίσκα από το πρωί με κόσμο που απολάμβανε τον καφέ το φαγητό και το ποτάκι του το βράδυ. Κουρασμένος μα περισσότερο φοβισμένος και αγχωμένος ο κοσμάκης προσπαθούσε να «ρουφήξει ¨κάθε στιγμή των διακοπών του, μέχρι να επιστρέψει και πάλι στον καθημερινό του αγώνα.

Να αναφέρουμε όμως και αυτούς που αυτές τις μέρες δουλεύουν και δεν καταλαβαίνουν γιορτές, δεν βλέπουν φίλους, δεν γιορτάζουν οικογενειακά. Που ξενυχτάνε για να διασκεδάζουν οι άλλοι, που φτιάχνουν καφέδες για να πίνουν οι άλλοι, που γενικά δεν κάνουν διακοπές όταν κάνουν οι άλλοι…

Και στις μέρες μας είναι πολλοί. Όλο και περισσότερα νέα παιδιά αναγκάζονται να δουλεύουν στις διακοπές τους, γιατί δεν γίνεται αλλιώς.

Κι όχι ότι είναι ντροπή , η δουλειά είναι τιμή, απλά είναι …παράπονο.

Οι επόμενες μέρες κύλησαν ήσυχα παραδοσιακά. Την Μ. Παρασκευή ο Ιούδας φέτος ¨φίλησε υπέροχα ¨και στα τρία χωριά και πήρε αυτό που του άξιζε. Στο Βαθύ πήγε δια απαγχονισμού και στο Κατωμέρι οδηγήθηκε στην πυρά όπως κάθε χρόνο.

Στο Σπαρτοχώρι για πρώτη φορά φέτος τιμωρήθηκε ανάλογα.

Και ο Επιτάφιος πανέμορφα στολισμένος έκανε την αντίστοιχη περιφορά του με πλήθος αναμμένα φαναράκια στις αυλές των σπιτιών περνώντας πάνω από τις χειροποίητες μεντανίες που είχαν στρωθεί στους δρόμους.

Η πιο όμορφη εικόνα που είδα εκείνο το βράδυ ήταν το σπίτι της Ρούλας στο Κατωμέρι, που είχε κρεμάσει αναμμένα φαναράκια στον κισσό που αγκάλιαζε τη σκάλα.

Και ήρθε η Ανάσταση θορυβώδες και εντυπωσιακή, και την παράσταση όπως κάθε χρόνο την έκλεψε το Βαθύ. Τα βεγγαλικά άναβαν κι έσβηναν για πάρα πολύ ώρα και έφτιαχναν πολύχρωμες βεντάλιες στον ουρανό.

Και μετά τη μαγειρίτσα ο κόσμος βγήκε για διασκέδαση μέχρι πρωίας….

Την  Δευτέρα του Πάσχα η διάθεση άλλαζε, αφού άρχιζε πια η αντίστροφη μέτρηση.

Έτσι όσοι έφευγαν την επομένη έκαναν μια τελευταία έξοδο, ήπιαν ένα τελευταίο ποτό στο Μεγανήσι και ευχήθηκαν σε Γιώργηδες και Γιωργίες που γιόρταζαν.

Εκτός από γιορτές είχαμε και πολλά γενέθλια. Τα δικά τους γιόρτασαν δυο γνωστές κυρίες – η μία πολύ σελέμπριτι- με φίλους και γνωστούς, με τούρτα και…σαμπάνιες!!!

Σύνολο κεριών;;; Είναι μυστικό και γιαυτό η τούρτα είχε μόνο -τι πρωτότυπο- ερωτηματικό.

Το happy birthday ευχήθηκε στις κυρίες ο Δημ. Σύμβουλος κύριος Μάλαμας που εκτός από το παρά-εμπόριο στηρίζει και την… νύχτα, και ο πάντα happy Νίκος.

Χρόνια πολλά λοιπόν κι από μας και σε αυτούς που είχαν γενέθλια, και σε όσους γιόρταζαν αυτές τις μέρες. Στο Λάζαρο, τον Βάιο, τον Τάσο, την Αναστασία,τον Γιώργο την Γιωργία, το Ζώη τη Ζωή  τους Παναγιώτηδες που γιόρταζαν την ίδια μέρα,και τον Θωμά .

Οι μέρες που περνούσαν άδειαζαν σιγά σιγά το νησί και φτάσαμε στην Κυριακή παραμονή Πρωτομαγιάς που ο κακός καιρός συνόδευε απόλυτα την άσχημη ψυχολογία

Κι αυτών που τελευταίοι έφυγαν και αυτών που έμειναν.Μοναδική χαρούμενη πινελιά, η παρέα των ανθοπωλών που μοίραζαν λουλούδια στο κόσμο.

Ο Γιάννης μούσκεμα από τη βροχή μοίραζε λουλούδια.

Η παιδική χαρά δεν θύμιζε σε τίποτα την εικόνα που είχε πριν από λίγες μέρες. Τα  τελευταία παιδάκια που δεν μένουν στο νησί, έφυγαν και τα δικά μας ήταν όλα σπίτι για διάβασμα καθώς τα περίμενε μια δύσκολη Δευτέρα με πρωινό ξύπνημα και σχολείο.

Τελευταία για την Αθήνα έφυγε η Ιώ η οποία θυμωμένη -που θα  έφευγε μάλλον- αρνήθηκε να ποζάρει και μας γύρισε την πλάτη.

Η Ιώ θυμωμένη

Τα σκάφη που έμπαιναν στο λιμάνι μας επανέφεραν στην πραγματικότητα που έλεγε ότι το Καλοκαίρι είναι κοντά…Μια ανάσα σχεδόν και θα το δείτε. Εξάλλου μαζί έχουμε δει το πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός…

Τα πρώτα σκάφη στο Βαθύ.

Ο καιρός που αυτές τις μέρες μας έχει αρρωστήσει με τα κόλπα του. Μια ήλιο μια βροχή. Αρρωστούλης έφυγε κι ο δικός μου που εξάντλησε και με το παραπάνω τις διακοπές του και γύρισε στην Αθήνα Δευτέρα..,. Λατρεία το Μεγανήσι παιδί μου το καταλαβαίνω αλλά όχι να αρρωστήσεις κι όλας…Υπομονή, μέρες μείνανε.

Και αφού τα λέμε όλα ας ρίξουμε μια ματιά και στα κοινωνικά μας.

Η βάφτιση του μικρού Κωνσταντίνου την Πέμπτη του Πάσχα, ήρθε να συμπληρώσει την ευχάριστη εορταστική ατμόσφαιρα. Ο μικρός βαφτίστηκε την Πέμπτη του Πάσχα. Να ευχηθούμε στους γονείς Σία και Μάκη Κατοπώδη να ζήσει ο μικρός τους και στη νονά Ελένη Αυγερινού πάντα άξια.

Ο Σπύρος και η Μαυρέτα αρραβωνιάστηκαν σε πολύ στενό οικογενειακό κύκλο.Να ζήσετε παιδιά και καλά στέφανα.

Ο Γιώργος Φερεντίνος και η γυναίκα του Τέτα τέλεσαν τον θρησκευτικό τους γάμο και βάφτισαν την κόρη τους στην Αγία Κυριακή το Σάββατο.

Η μικρή πήρε το όνομα Αργυρώ. Πολλές ευχές παιδιά για σας και το κοριτσάκι σας.

Στο μεταξύ δεν έλειψαν και τα δυσάρεστα γεγονότα. Η ζωή βλέπετε έχει και αυτή τη πλευρά. Τρεις οικογένειες αποχαιρέτησαν τους δικούς τους ανθρώπους.

Τον πατέρα τους Δημήτρη Αργύρη του Μαρίνου αποχαιρέτησαν η Ζωή και ο Μαρίνος Αργύρης λίγο πριν το Πάσχα, και ο Γιάννης Μαυρομάτης την μητέρα του Κωνσταντίνα Μαυρομάτη  στο Σπαρτοχώρι.

Στο Κατωμέρι την Τετάρτη 3 Μαΐου έφυγε από την ζωή η Κατερίνα  Κατωπόδη σύζυγος Βασιλείου, μητέρα του Παναγιώτη της Ευθυμίας και της Βαγγελιώς.

Από εμάς θερμά συλλυπητήρια στις οικογένειες. Να είναι γεροί, και πάντα να θυμούνται τους δικούς τους ανθρώπους.

Να ευχηθούμε επίσης χρόνια πολλά στην Μαυρέτα   και στην Ειρήνη που γιόρταζαν…

Αυτά τα νέα μας μέχρι στιγμής… ( 6 Μαΐου )

Σας κούρασα λίγο αλλά είχαμε καιρό να τα πούμε κι είχαν μαζευτεί πολλά.

Η παρέα του Καπι επί της υποδοχής των σκαφών και το Βαθύ όπως είναι σήμερα.

Μέχρι την επόμενη φορά να είμαστε όλοι καλά.Να περνάνε γρήγορα και όμορφα οι μέρες  ώσπου να ξαναβρεθούμε.

Χαμόγελο και όνειρα θέλει η ζωή. Ονειρευτείτε κι εσείς γλυκά με μια Καληνύχτα από Μεγανήσι...

[yframe url=’http://www.youtube.com/watch?v=OFH6mJpwMCQ’]

Για το κλείσιμο σας έχω βιντεάκι με εικόνες και στιγμές από τις μέρες που πέρασαν.

http://www.meganisitimes.gr/2011/05/06/εδώ-μεγανήσι-τανεα μας

Εδώ Μεγανήσι … (τα νέα μας )

Εδώ Μεγανήσι … (τα νέα μας )

Καλησπέρα  Αθήνα, Πάτρα και όπου αλλού υπάρχει Μεγανήσι.

Και «Εδώ Μεγανήσι» και  όπως οφείλουμε άλλωστε  σας μεταφέρουμε τα νέα για τις μέρες που πέρασαν.(Από 3 εως 17/5 )

Ο πρώτος…


Ο δεύτερος…

Κι ο τρίτος…που περίμεναν να αδειάσει το ΚΑΠΙ να κάτσουν στη θέση τους…

Ένα πολύ γεμάτο Σαββατοκύριακο ήταν το πρoηγούμενο με πολύ κόσμο στο νησί αλλά και με ξεχωριστές προσωπικότητες.

Φόρεσε  λοιπόν τα καλά του έβαλε τα δυνατά του και υποδέχτηκε τον πρωθυπουργό που χαιρέτησε το 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο των μικρών νησιών που φέτος φιλοξενήθηκε στο Μεγανήσι.

Υποδοχή του Πρωθυπουργού.

Για δυο μέρες επικρατούσε πανικός. Κάμερες, δημοσιογράφοι, αστυνομία και κόσμος παντού, και για τις επόμενες σε όλα τα κανάλια άκουγες κι έβλεπες  Μεγανήσι.

Και όχι Μεγανήσι Λευκάδος, σκέτο Μεγανήσι παρακαλώ.

Οι σύνεδροι και οι επισκέπτες μίλαγαν με τα καλύτερα λόγια για το τόπο μας, και εμείς περήφανοι καμαρώναμε…

Στο επίσημο δείπνο ο δημ. σύμβουλος Σπ. Μάλαμας που εκτός απ το να πίνει ξέρει και να τρώει.( Έφαγε όλους τους αστακούς.) Δίπλα του ο Ευρωβουλευτής κος Δανέλης

Ο καιρός ήταν καλός και οι επισκέπτες μας μπόρεσαν να κάνουν τη βόλτα τους…

Την Κυριακή αναχώρησαν άπαντες και εμείς γυρίσαμε στα  καθημερινά μας.

Από Δευτέρα ξανά στα ίδια.

Το Γυμνάσιο- Λύκειο έκλεινε την χρονιά του κι ετοιμάστηκε για τις εξετάσεις. Πριν όμως αποχωρήσουν τα παιδιά έκαναν «δώρο» μια αποψίλωση στον προαύλιο χώρο του σχολείου, τα κορίτσια δηλαδή γιατί τα τεμπέλικα αγόρια προτίμησαν να αθληθούν.

Οι καλλιτέχνες έβαλαν την προσωπική  τους πινελιά στο τοιχίο που είχε σειρά να «μεταμορφωθεί » σε πίνακα ζωγραφικής.

Η επιχείρηση «όμορφο Μεγανήσι» συνεχίστηκε μεταμορφώνοντας άλλη μια τσιμεντένια επιφάνεια.

Πολλοί μπερδεύτηκαν και νόμιζαν ότι το πράσινο χρώμα της βάσης που είχε μπει κατά τύχη το Σάββατο το πρωί, ήταν για το καλωσόρισμα του πρωθυπουργού !!!

Κάποιοι βέβαια προτιμούσαν το τριφύλλι, και άλλοι  ήθελαν το μισό τοίχο κόκκινο( Ολυμπιακό ) και τον μισό πράσινο( Παναθηναϊκό) αλλά τελικά επικράτησε …λογική.

Μέσα σε όλα αυτά άρχισαν οι πανελλήνιες και οι εισαγωγικές .

Διάβασμα και άγχος για τους περισσότερους νέους και αγωνία για τους δικούς τους.

Μην ανησυχείτε παιδιά , όλα καλά θα πάνε….Άντε να τελειώνετε και μετά… Μεγανήσι και διακοπές.

Διακοπές είπα και βλέπω πολλούς που έχουν ξεκινήσει τις δικές τους. Με σκάφη κυρίως έρχονται καθημερινά διανυκτερεύουν και αναχωρούν την άλλη μέρα.

Ο Μάης είναι ο καλύτερος μήνας για τις διακοπές των ξένων.

Η αλήθεια είναι ότι δεν πολυκυκλοφορούν μέχρι αργά το βράδυ, αλλά  κόσμος κινείται.

Ο πως κάθε χρόνο τέτοια εποχή άλλωστε που η δουλειά στα μαγαζιά μια κλαίει μια γελάει, πάει με τον καιρό… Υπομονή, θα ρθει και Αύγουστος…

Και οι επαγγελματίες…καλλωπίζονται…

Την εποχή της μητρότητας, -της άπονης- θάλεγα διανύει και η Λάσπη που όμως δεν τα θέλει τα μικρά της και τα χαρίζει. Έχει τα νεύρα της τώρα τελευταία. Κατάφερε να τρομάξει περαστικό, που  κάλεσε αστυνομικό για παρατήρηση. Ο ένστολος αφού έκανε τον απαραίτητο έλεγχο- από μακρυά- αποχώρησε φοβισμένος και ο ίδιος κάνοντας συστάσεις στην οικογένεια του «θηρίου» που εκείνη την ώρα είχε παραδοθεί στα χάδια των παιδιών της γειτονιάς…

Τα έξι από τα εφτά κουταβάκια υιοθετήθηκαν . Περισσεύει όμως ένα και είναι διαθέσιμο.(Για πληροφορίες στο site)

Ο καιρός συνεχίζει να μας αλλάζει τη διάθεση.  Πότε Καλοκαιρινός πότε Χειμωνιάτικος. Αυτές οι όστριες μας έχουν κατακοκκινίσει…

Εκεί που πας να βγάλεις τα καλοκαιρινά, το ξανασκέφτεσαι και το αναβάλεις….Μια η ξαφνική βροχή ,μια το μπουρίνι πάει η διάθεση…

Και βλέπεις τα σκάφη να χτυπιούνται το ένα με το άλλο και τους τουρίστες να φοράνε αδιάβροχα και να τρέχουν. Ευτυχώς δεν κρατάει πολύ…

Ήθελα νάξερα όμως πως κοιμούνται εκεί μέσα χωρίς να ζαλίζονται από το κούνημα…Κουνιστές διακοπές!!!

Το κακό είναι ότι τα μεσημέρια μαζεύονται στο ΚΑΠΙ και έχω χάσει τους δικούς μου…

Ήρθε και ο γύφτος με τα κλωσσουροπούλια και άρχισε τα παράπονα.

-Ούτε φτερό δεν έδωσα, πάρε καλέ κυρία πουλί, καλό πούλι σου λέω…Τι να του πεις τώρα…

Η Άνοιξη πάντως έβγαλε και πολλούς στους δρόμους που τόριξαν στο περπάτημα. Όπου και να πας θα συναντήσεις «περπατητές».

Στην αρχή σταματούσα με το αμάξι να τους πάρω, γιατί νόμιζα πώς πήγαιναν κάπου, αλλά  όλοι απαντούσαν «Ευχαριστώ , θέλω να περπατήσω». Δεν ξανασταμάτησα κι εγώ κι ελπίζω να  μην με βλαστημάει κανένας. Μόνο ο Κώστας με σταματάει  τώρα, και μου διαβάζει κι από ένα ποίημα στην διαδρομή!!!

Γενικά στο νησί επικρατεί μια ήρεμη κατάσταση, με το Βαθύ να «ταράζεται» λίγο περισσότερο και τα άλλα δύο χωριά μας, να παραμένουν ήσυχα. Αν εξαιρέσεις τους τουρίστες που συναντάς στα στενάκια να χάνονται και να ζητάνε πληροφορίες, η κατάσταση είναι ελεγχόμενη.

Ο ασβέστης  από το Πάσχα, διατηρεί το άσπρο χρώμα του και ομορφαίνει την εικόνα. Οι επαγγελματίες φροντίζουν τις τελευταίες λεπτομέρειες για να υποδεχτούν τους πελάτες που στα άλλα χωριά έρχονται λίγο αργότερα από ότι στο Βαθύ.

Άνοιξαν και οι βίλες και οι πρώτοι ενοικιαστές έφτασαν.

Καταπράσσινοι είναι και  όλοι οι κήποι μέσα και κοντά στα χωριά μας. Από τη μια μέρα στην άλλη τα χορτάρια θεριεύουν και τα λουλούδια ανθίζουν καθώς ο υγρός καιρός τα ευνοεί.

Μάλλον θα πρέπει να αρχίσει το ξεχορτάριασμα, γιατί εκτός από τουρίστες έρχονται και … φίδια

Καινούργια μαγαζιά έχουμε φέτος στο νησί. Ήδη από το Πάσχα λειτουργεί στο Βαθύ νέο κατάστημα με είδη δώρων και τουριστικά, και στο Κατωμέρι με είδη καθαριότητας -χαρτικά.

Παράλληλα στο Βαθύ ετοιμάζεται το πρώτο στο νησί κατάστημα ρούχων που ανοίγει αυτές τις μέρες.

Γυναίκες, με το μαλακό και σιγά-σιγά τα ψώνια.

Σιγά σιγά άνοιξε κι η καντίνα στο Φανάρι και υποδέχεται τους πρώτους λουόμενους, όταν το επιτρέπει ο καιρός βέβαια…Πάντως η θάλασσα είναι ζεστή , λένε όσοι επιχείρησαν τις πρώτες τους βουτιές…

Καλές δουλειές στους νέους και καλή σαιζόν στους παλιούς…

Εμείς πάντως αν δεν κλείσουν τα σχολεία να σταματήσουμε το πρωινό ξύπνημα, Καλοκαίρι δεν υποδεχόμαστε.

Και με την ευκαιρία νοιώθω την ανάγκη  να ευχαριστήσω και δημόσια κάποιους ανθρώπους που με συγκίνησαν  σήμερα με μια πολύ γλυκιά χειρονομία.  Ήταν η πρώτη (και η τελευταία πιστεύω) φορά στη ζωή μου που ένοιωσα κάτι παρόμοιο…Θα το θυμάμαι πάντα.

Οι λεπτομέρειες δεν έχουν σημασία…Αυτοί ξέρουν

Μέσα σε όλα αυτά ξεκίνησε και η απογραφή.

Από το πρωί ως το βράδυ τα παιδιά που έχουν αναλάβει ξεποδαριάζονται φροντίζοντας για το απαραίτητο φακέλωμα!

Αναμένουμε με αγωνία το αποτέλεσμα.

Τα αποτελέσματα της Γιουροβίζιον τώρα δεν ήταν τα αναμενόμενα αλλά το τραγούδι μου άρεσε πολύ. Ωραίοι στίχοι, αισιόδοξοι, και ωραία παρουσία. Αντε να δούμε πόση ψυχή μας έμεινε ακόμα….

Και μια ματιά στα κοινωνικά.

Τον αγαπημένο τους πατέρα Νίκο Καλλίνικο  αποχαιρέτησαν σήμερα τα παιδιά του , Λάιζα, Ανθή και  Σπύρος και τα εγγόνια του, που έφυγε σε μεγάλη ηλικία, και η κηδεία του έγινε σήμερα το μεσημέρι στο Κατωμέρι. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια.

Και στην άλλη πλευρά τώρα,

Για το γάμο τους ετοιμάζονται ο Γρηγόρης και η Κατερίνα που θα γίνει στη Λευκάδα το Σάββατο 4 Ιουνίου.  Με το καλό παιδιά!!! Εδώ βλέπω πολύ Μεγανήσι να ταξιδεύει.

Για ταξίδι όμως ετοιμάζονται και κάποιοι δικοί μου την άλλη βδομάδα. Καλό ταξίδι, να περάσετε καλά και να μου φέρετε… σοκολάτες!!! Θα σας σκέφτομαι…

Κλαρίνα  του Αγίου Κωνσταντίνου σκέφτεται να φέρει ο Γάντζος στο Κατωμέρι, κόντρα στα σημεία των καιρών που δημιουργούν μιζέρια  και μαυρίλα. Ευκαιρία λοιπόν να περάσουμε ένα βράδυ όπως παλιά. Με παραγγελιά, σειρά χορού και μπύρα…

Ο Ντίνος πάντως αυτή τη φορά ανησυχεί για τους υπαλλήλους που θα απολυθούν από τις ΔΕΚΟ  και δεν έχει καμιά όρεξη λέει για χορούς και πανηγύρια. Μόνο να φωτογραφηθεί ζήτησε και να στείλει τα χαιρετίσματά του. σταματώντας μέχρι και το λεωφορείο για να ποζάρει.

Αυτά  τα νέα μας εώς τώρα απ΄το νησί.

Μια πολύ καλή νύχτα από Μεγανήσι…

http://www.meganisitimes.gr/2011/05/18/εδώ-μεγανήσι-τα-νέα-μας-8/

Ιούνιος 2011

Εδώ Μεγανήσι…( τα νέα μας )

(Απλά Γεια 2011…( Ιούνιος-Ιούλιος -Αύγουστος)

http://www.meganisitimes.gr/2012/09/15/καλοκαίρι-2012-απλά-γειά/)

Δεκέμβρης 2011

Εδώ Μεγανήσι…Στιγμές…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: