{Αρχείο} ‘Εκθεση μαθήτριας στη δεκαετία του 70 !

Θα «ανοίξω» το αρχείο μας αναδημοσιεύοντας  το πρώτο μου τόλμημα- άρθρο όπως ακριβώς γράφτηκε και δημοσιεύτηκε στο meganisinews στις 10 Ιανουαρίου 2010. Το πρώτο μεγανησιώτικο site που στήσαμε μαζί με τον Στάθη, τον Γιώργο, και τον Κώστα, έχοντας ελάχιστες γνώσεις της χρήσης και της λειτουργίας του διαδικτύου.( Φαίνεται εξάλλου).

Αυτή η έκθεση «ξεθάφτηκε» από τα σχολικά μου τετράδια. 

ΕΚΘΕΣΗ ΜΑΘΗΤΡΙΑΣ ΣΤ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 70 ΜΕ ΘΕΜΑ »Ο ΤΟΠΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΜΟΥ»

Η έκθεση είναι της Κ. Καββαδά Έλλη μαθήτριας τότε ΣΤ  Δημοτικού.

Μέσα απο την έκθεση αυτή βλέπουμε τον τρόπο ζωής τότε και μπορούμε να κάνουμε σύγκριση με τα σημερινά δεδομένα.

θα την παρουσιάσουμε όπως ακριβώς έχει χωρίς καμία διόρθωση, μόνο επειδή είναι πολυ μεγάλη θα την αναρτήσουμε σε τρία μέρη.

Ο τόπος μου είναι το Μεγανήσι, είναι ένα νησί απέναντι απο την Λευκάδα κι έχει τρία χωριά, το Σπαρτοχώρι το Κατωμέρι και το Βαθύ!

Έχει ωραίες παραλίες όπως τα Σπήλια το Φανάρι το Πασμάκι του Ρεμεντινού κΈ χει και την Ελιά και το σπιτόπουλο αλλά στην Ελιά έχει βλύχα και τα νερά είναι κρύα, στο σπιτόπουλο πλένουνε οι γυναίκες στωματόμαλλα και πάει ο πίνος γόνα.Εχει και την λίμνη του μπαμπαρέζου αλλά καίει πολύ ο ήλιος και όποτα έχω πάει έχω καεί.Στου ρεμεντινού είναι ωραία, έχει 3 μεριές , τις πλακούτσες που πάνε οι άντρες, τα βράχια που πάει η ράχη, και την άλλη μεριά που πάνε οι  αλωνιώτες.Στο Λιμονάρι καλά είναι, αλλα  έχει πολλές  τσούχτρες και σερσέλους.Το χωριό μου είναι το Κατωμέρι , έχει πολλά μαγαζιά του Νιάγκα του Σανπούτση του Νικολάκια του Μανκέ  που είναι στην πεζούλα ακόμα είναι του Μπακόλα, εκεί θα βρείτε πολλά πράματα, ρκέλες, ζάβιες, και καραμέλες αρωματικές.Στου Πάκη θα βρείτε σαλάμι ντελιμάρι και κάθε Κυριακή κοκορέτσι, δίπλα ειναι το περίπτερο του μπάρμπα Τάσου του βτσέντσου πουλάει τσιγάρα ,ταμ-ταμ , και τύχες.Στο σχολείο είμαστε πολλά παιδιά περάμε ωραία.Μετα το σχολείο γράφουμε διαβάζουμε και μετά πάμε στην πλατεία και παίζουμε ρολογα ρολογα, μήλα, και κομάν!Μόλις νυχτώσει όμως πάμε σπίτι γιατί ο δάσκαλος δε μας αφήνει να γυρίζουμε όξου κι άμα μας δεί έχει βίτσα την άλλη μέρα και τιμωρία στην αποθήκη με τον Μέγα Αλέξανδρο. Οι πατεράδες μας είναι ψαραδες ναυτικοί και κάπιοι έχουνε πρόβατα.Οι μανάδες μας είναι όλες νοικοκυρές , μαζώνουνε ελιές πάνε στο πηγάδι για νερό, ζυμώνουνε ψωμί και κάνουνε συνέχεια δουλείες.Τα φαγητά που μπορείς να φάς εδώ είναι πολύ ωραία. Κάθε Κυριακή τρώμε κρέας σούπα με νιόκο η με μακαρούνια χοντρά. Εμένα η μάνα μου μια φορά έφτιασε παστίτσο με φύλλο!Έχουμε όμως και ωραίες πίτες , κολοκυθόπιτα, λαχανόπιτα, και ψαρόπιτα με λιανομάριδο.Με τα φύλλα που μένουν φτιάνουμε τηγανόψωματα και κλούρα αλλά το τερί είναι λύσσα.Φκιάνουμε και το χωριάτικο το γλυκό που φκιάνεται με λάδι  ζεματιστό και αλεύρι ,αυτό το δίνουμε σε γάμους σε βαφτίσα αρρεβώνες και άμα πάμε τη νύφη στο πηγάδι.ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

https://meganisinews.wordpress.com/2010/01/10/εκθεση-μαθητριασ-α-γυμνασιου-στη-δεκα/

Μέρος 2ο.

Πραγματικά δεν περίμενα πως η επισκεψημότητα στο συγκεκριμένο άρθρο να είναι τόσο μεγάλη.Αυτό δείχνει πως η νεολαία ενδιαφέρεται για τα χρόνια εκείνα πως ήταν η ζωή και οι μεγαλύτεροι αναπολούν το παρελθόν.

…….Το νησί μου είναι πολύ ήσυχο και όμορφο ούλο το χρόνο. Το χειμώνα κάνει λίγο κρύο παραπάνω αλλά άμα ανάψεις το μπχαρί στην κουζίνα και σκεπαστής με μεντανίες και σαίσματα δεν σε κρυώνει.

Οι καμπνέδες είναι όμως όξου και κάθε Σάββατο που κάνουμε μπάνιο μας κόβει το κρύο.Πρέπει όμως να νυφττύμε γιατι κάθε Κυριακή πάμε εκκλησά και βάνουμε τα καλά μας τα σκουτιά.

Το χειμώνα οι μανάδες μας, μαζώνουν ελιές.Μόλις τελειώσει ο ρόγγος βάνουμε αρχή.Άμα έχει σοδιά μαζώνουμε ούλο το χειμώνα. Άμα δεν έχει κοκωλογάνε στα ξένα χωράφια να μάσουνε μια βαρέλα λάδι να βγάλμε το χειμώνα.Βάνουνε και τιναχτή καμιά φορά και τσι τινάζει γιατί είναι ψηλές οι ελιέςκι είναι αμαρτία να αφήνεις το τσιμόφυλλο ατίναο.Αυτές δεν σώνουνε και φωνάζνε τον τιναχτή.Το’ χνε και μπακαλιάρο παστό για φαι για να μη φύει νηστικός.

Μετα πάνε στο συνεταιρισμό τα σακιά κι όποτα είναι η σειρά τους τσ’ κάνουνε.Αλλιώς ούλα τα σπίτια έχνε τσουβάλια ποστιασμένα στις αυλές και ο λιόσμος φτάνει στο πγάδι.

Εδώ στο χωριό δεν διασκεδάζουμε πολύ μονάχα άμα φέρει κανένας κλαρίνα.Άμα είναι εδώ ο πατέρας μας πάμε κι εμείς και χορεύουμε, αλλιώς καθόμαστε στο χάζι με τις βαβάδες μας και κοιτάζουμε τα βιολιά.Άμα αρχίσουνε όμως οι τσακωμοί φεύγουμε.

 

Τ’ Αη Κωσταντίνου  είχε γίνει μια φασαρία στην πλατεία του Κοτσία και την άλλη μέρα ήτανε ούλος ο τόπος γιομάτος γυαλιά και καφάσα. Τσακωθήκανε γιατί ο γάτος δεν είπε καλά ένα τραγούδι και εκειός που το παράγγειλε   τσατίστηκε.

Κλαρίνα στο νησί φέρνε τ’Αη Γιωργιού στο Σπαρτοχώρι τ Άη Λιά στο Κατωμέρι τ’ Αη Βησσαρίωνα στο Βαθύ και άμα παντρεύεται κανένας, εκεί είναι η καλυτερή μας. Μαζώνεται ούλο το σόι και κάνει ετοιμασίες ένα μήνα. Ογάμος αρχίζει από τη μια Κυριακή που γίνονται τα στρώματα ως την άλλη που γίνεται το στεφάνι.Την Τρίτη κάνουν τα προζύμια του γαμπρού την Τετάρτη τσι νύφης και το Σαββάτο έχουνε τραπέζι και τα δυο σόγια το κάθε ένα σπίτι του.Την Δευτέρα πάνε την νύφη στο πηγάδι και την Τρίτη γίνονται τα αλευρώματα.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

https://meganisinews.wordpress.com/2010/01/11/εκθεση-μαθητριασ-στ-δημοτικου-στη-δεκα

  • Μέρος 3ο-τελευταίο

Το Μεγανήσι ο τρόπος ζωής τα ήθη τα έθιμα οι συνήθειες μέσα απο τα μάτια ενός παιδιού , μαθητή του Δημοτικού Σχολείου στην δεκαετία του 70-80.

Τ΄ άλλα δύο χωριά δε τα ξέρω καλά. Το Σπαρτοχώρι είναι μακριά, έχω πάει με την μάνα μου μια φορά στο Σκιά να πάρουμε τα λεφτά που μας έστειλε ο πατέρας μου απο τα καράβια.

Στο Βαθύ κατεβαίνουμε άμα πάμε στη Λευκάδα για να πάρουμε την συγκοινωνία.Περάμε και απ’ το μπόιρα και πίνουμε τσαι πρώτα .

Στο νησί περνάω πολύ ωραία. Ο πατέρας μου μας έχει φέρει και τηλεόραση απ’ τα καράβια και το βράδυ μαζώνετε όλη η γειτονία. Βλέπουμε την ‘΄Βασσίλισα Αμαλία» Το Γιούγκερμαν και το Χριστός ξανασταυρώνεται.

Χτές μας πήρε και ο πατέρας μου τηλέφωνο, είπε πως θα ξεμπαρκάρει και με ρώτησε τι να μου φέρει, αλλά δεν άκουγα καλά γιατί έλεγε συνέχεια έτοιμος.

Δε θέλω να φύγω ποτέ απο το χωριό μου, όμως η μάνα μου λέει πως άμα ξεσκολήσω απο εδώ θα πάμε στην Αθήνα να σπουδάσουμε. Εμένα όμως δε μ’ αρέσει η Αθήνα , δέν έχω πάει αλλά μου είπανε ότι τα σχολεία εκεί έχουνε κάγκελα γύρω γύρω και είναι σα φυλακές.

Τα σπίτια μου έχουνε πεί είναι πολύ ψηλά και κοντά το ένα με το άλλο, χωρίς αυλές.

Τα παιδιά εκεί δεν παίζουνε ούτε βγαίνουνε έξω, γιατί σκίαζονται τα αυτοκίνητα. Πόσα αυτοκίνητα έχουνε???

Αχ! Μακάρι να περάσουνε τα χρόνια να σπουδάσω και μετά να έρθω και να μείνω για πάντα στο χωριό.

ΤΕΛΟΣ!!!

https://meganisinews.wordpress.com/2010/01/12/εκθεση-μαθητριασ-στ-δημοτικου-στη-δεκ-2/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2 comments

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.