Απλά… Γειά!!! (Καλοκαίρι 2019)

 
Λίγο αργά θα μου πείτε…έχετε δίκιο. Υπήρχε λόγος από ότι βλέπετε ….
Και η καθυστέρηση οφείλεται κυρίως σε …τεχνικούς λόγους. Είμαστε όμως εδώ για να επανορθώσουμε , να θυμηθούμε και να αποχαιρετίσουμε κι αυτό το καλοκαίρι. Το καλοκαίρι του 2019 στο νησί.   Από την άλλη τα δικά μας καλοκαίρια τα κουβαλάμε μέσα μας μέχρι τα επόμενα. Ας δούμε λοιπόν πώς πέρασε κι αυτό και να το αποχαιρετίσουμε κι αυτό με τη σειρά του όπως τα άλλα.. Αυτή τη φορά δεν θα πούμε λόγια πολλά. Θα μιλήσουν περισσότερο οι εικόνες. Κι ο καθένας θα βάλει τα δικά του λόγια ανάλογα με τις αναμνήσεις, καλές και κακές που έχει κρατήσει. Ετσι κι αλλιώς οι περιγραφές πάνω κάτω είναι ίδιες όπως κάθε χρόνο. Κάποιοι κάνουν διακοπές. ‘Αλλοι φροντίζουν αυτούς που κάνουν διακοπές. Τουρίστες πηγαινοέρχονται. Και τα σχολεία μεταφέρονται στις πλατείες έχοντας μόνιμο διάλειμμα. Λιγοστεύουν όμως κάθε χρόνο τα παιδιά της πλατείας και της παιδικής χαράς. Μεγαλώνουν τα μικρά και μεταφέρονται στους δρόμους με τα ποδήλατα, ή ακόμα και τα μηχανάκια. Τα μικρότερα είναι λιγότερα σε αριθμό αφού η υπογεννητικότητα είναι φαινόμενο της εποχής .Ετσι όσα μεγαλώνουν φεύγουν, κι όσα ακολουθούν είναι λίγα. Ο κόσμος σταδιακά αυξάνεται για να γεμίσει το νησί τον δεκαπενταύγουστο. Η μέρα ζωντανεύει περισσότερο, οι παραλίες είναι γεμάτες μέχρι αργά το απόγευμα. Οι αυλές και τα μπαλκόνια έχουν κόσμο που ψήνουν, κουβεντιάζουν, η απολαμβάνουν το ποτό τους παρείστικα. Δεν υπάρχει πια ξενύχτι και οι δρόμοι αδειάζουν όλο και πιο νωρίς από την περατζάδα. Ο δικός μας κόσμος απορροφημένος από την δουλειά, ούτε που παίρνει χαμπάρι πότε περνάνε οι μέρες . Πολλές και ατέλειωτες οι ώρες στη δουλειά. Η κούραση περνάει από το σώμα αλλά δεν προλαβαίνει να σταθεί μέχρι την ώρα που θα φτάσεις στο κρεβάτι σου. Η βαβούρα εντίνεται με το πέρασμα των ημερών…όπου και να κοιτάξεις βλέπεις κόσμο,αυτοκίνητα μηχανάκια . Σε όποια θάλασσα κι αν κολυμπήσεις υπάρχουν σκάφη. Μικρά, μεγάλα, μεγαλύτερα. Άλλα λύνουν και άλλα δένουν. Όλοι δουλεύουν…Όλοι τρέχουν…Με το ίδιο κίνητρο, με διαφορετικές σκέψεις. Τα αφεντικά παρακαλάνε να έχει πολύ δουλειά και να κρατήσει. Οι υπάλληλοι να να έχει λιγότερη και να τελειώνει. Αυτοί από την πρώτη μέρα μετράνε αντίστροφα. Σαν τους φυλακισμένους και τους φαντάρους. Κατανοητό από την μια. Τι να το κάνεις το καλοκαίρι αν δεν μπορείς να το χαρείς. Να βλέπεις τους άλλους να γυρνάνε από τη θάλασσα με τα σορτσάκια και τα παρεό κουρασμένοι από το κολύμπι, και κατακόκκινοι από την ηλιοθεραπεία και τις μπύρες ,κι εσύ με τα ρούχα της δουλειάς να σκάς με το μπλουζάκι πολο, και το μακρύ παντελόνι με το πουκάμισο. Τρέχεις να καθαρίσεις το τραπέζι να το στρώσεις. Μετά να πας το νερό. Επιστρέφεις για να πάρεις παραγγελία. Ξαναπάς για να φέρεις τα ποτά. Υστερα σερβίρεις τα πρώτα πιάτα. Τους αφήνεις για λίγο και στο μεταξύ έχεις πεταχτεί και σε άλλα δυο τραπέζια ταυτόχρονα. Ετοιμα τα κυρίως…τα σερβίρεις κι αυτά. Τους εύχεσαι καλή όρεξη και στέκεσαι λίγο πιο πέρα διακριτικά»κλαρίνο» . Σε ετοιμότητα για ότι χρειαστούν. Και σιγά που δεν θα χρειαστούν… «Μπορείς νεαρέ να μας φέρεις λίγο λεμόνι; Αφού πας το λεμόνι και απομακρυνθείς από το τραπέζι σου ζητάνε νερό. Αφήνεις το νερό κι αφού κάνεις δυο βήματα ζητάνε χαρτοπετσέτες. Στη συνέχεια το πιρούνι που έπεσε κάτω και ακολουθεί το ψωμί. Και μαζί με όλα αυτά εσύ πρέπει να πηγαινοφέρνεις και το χαμόγελο. Να ξέρεις το ποίημα απέξω. Να κουβαλάς καντάρια υπομονής. Και το κυριότερο… Να μην πονάς. Ούτε τα χέρια από το δίσκο, ούτε τα πόδια από το πηγαινε έλα. Ούτε το κεφάλι σου από την πολυλογία… Το μεροκάματο του τρόμου ή το καλοκαίρι του σερβιτόρου….Ε πώς να μην μετράς αντίστροφα… Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει σε όλες τις καλοκαιρινές δουλειές. Ο χειμώνας βλέπετε είναι μακρύς , δύσκολος και άδειος….και από δουλειά και από ζωή. Οτι προλάβεις το καλοκαίρι. Να δουλέψεις… να μιλήσεις…να κάνεις κανα μπάνιο…να φλερτάρεις (!)… να δείς κανέναν άνθρωπο… Ξέρετε , αυτούς που μιλάμε στο instagram και στο facebook και υποσχόμαστε ότι θα τα πούμε το καλοκαίρι. Δίνουμε ραντεβού στο νησί αλλά ούτε που παίρνουμε χαμπάρι πολλές φορές ότι είναι εδώ. Τι αστείο… Να χορτάσεις τους φίλους τους αγαπημένους σου που βλέπεις τώρα πια τόσο λίγο. Και είναι άσχημο και λυπηρό να βλέπεις τον αδερφό σου, τους γονείς και τους φίλους σου μια βδομάδα το χρόνο. Τι να πρωτοπείς…τι να πρωτοκάνεις…τι να χορτάσεις… Ο χρόνος όμως περιορισμένος. Ξινό σου βγαίνει το μπάνιο. Ξινό και το ποτό. Μια ώρα παραπάνω ξενύχτι σου λείπει από το πρωινό σου ξύπνημα που σε βρίσκει σαν ανώρεχτο ζαβλακωμένο κοτόπουλο…Τι παραγγελία να θυμηθείς και που να πάς μες τον ήλιο. Εχθρός ο ήλιος το πρωί. Φέτος το καλοκαίρι ξεχώρισε για δύο πράγματα. Για τη ζέστη και τις σφήκες. Μεγάλο πρόβλημα οι σφήκες. Πολλές οι πατέντες εξόντωσης και απομάκρυνσης. Με κυρίαρχη αυτή του καμένου καφέ. Σε τασάκια, πιάτα κεραμίδια.Παντού μύριζε καμένος καφές. Ενα περίεργο χαρμάνι κι ένα πυκνό ντουμάνι, σκέπαζαν ακόμα και τις μυρωδιές από τα μπουριά των εστιατορίων. Αντί να μυρίζει ο αέρας καλαμαράκι μύριζε Μπράβο και Λουμίδη. Μήπως να δοκιμάζατε και εσπρέσσο; Μετά από λίγο κυκλοφόρησε η κόλα -παγίδα. Εκεί να δείτε γέλια. Σε τάβλες, σε χαρτόνια, σε δέντρα σε αλουμινόχατρτα . Μπλαθρωμένα τα πάντα και με θαλασσινά δολώματα οι σφήκες την πάτησαν για τα καλά. Εκατομύρια μαζεύονταν. Μέχρι που γέμιζε η επιφάνεια κι έβλεπες μόνο μια κίτρινη μάζα με μαύρες γραμμούλες . Υπήρξαν και παράπλευρες απώλειες , κάτι σαν θύματα πολέμου θα έλεγα. Η Ράφα ήταν ένα από αυτά. Ανυποψίαστη η σκυλίτσα προσπάθησε να γλύψει το γυαλιστερό έδεσμα και…φαντάζεστε την συνέχεια. Πιο πρακτική η δική μου λύση αποδείχτηκε πιο ακίνδυνη, και αβλαβή για το περιβάλον, τα ζωάκια και την ατμόσφαιρα. Παγίδα παιδιά. Υπάρχει ειδική παγίδα για τις σφήκες. (Για του χρόνου τώρα) Η ζέστη και οι συνεχόμενοι καύσωνες μας ταλαιπώρησαν επίσης. Το πιο ζεστό και ηλιόλουστο καλοκαίρι των τελευταίων χρόνων χαρακτηρίστηκε το φετινό. Είχε όμως και τα θετικά του. Ζεστή θάλασσα, περισσότερη δουλειά στις παραλίες, μεγαλύτερη κατανάλωση υγρών κλπ. Ούτε βροχή ούτε αέρας ούτε κύμα…Αλίμονο μόνο σε αυτούς που δούλευαν σε κουζίνες…Εκεί ότι έκανε το κλιματιστικό. Κατά τα άλλα το καλοκαίρι μας κύλησε όπως όλα τα άλλα. Και είχε από όλα. Γάμους, βαφτίσεις, χωρισμούς, φλέρτ, νέες παρέες, γιορτές, γενέθλια,εκδηλώσεις… Και τέλειωσε όπως όλα τα άλλα. Η ώρα της αναχώρησης δύσκολη. Ιδιαίτερα για τα παιδιά που θα αποχαιρετούσαν τους καλοκαιρινούς τους φίλους. Πως να μαζέψεις το μυαλό σου από το παιχνίδι, το μπάνιο και τη μπάλα και να αρχίσεις ξανά το διάβασμα… Πώς να κλειστείς σε ένα διαμέρισμα… Πώς θα περάσει ο καιρός…Ο Κωσταντίνος αυτά σκεφτόνταν κι έτρεχε το δάκρυ ποτάμι. Κανείς δε θέλει να φύγει. Και κάθε χρόνο η ίδια ιστορία. Πόσο γρήγορα περνάν τα καλοκαίρια! Μέχρι να έρθεις έφυγες. Και έτσι σιγά σιγά έφυγαν όλοι. Εκεί στο τέλος Αυγούστου είχαμε μείνει μόνο εμείς και οι τουρίστες που ευτυχώς ήταν αρκετοί για να ξεχαστούμε με την δουλειά και να μην νοιώσουμε από τώρα μελαγχολία. Οπως κάθε φορά. εσείς φεύγετε, εμείς μένουμε… Όλοι έχουν επιστρέψει στους ρυθμούς τους, στις δουλειές, στα σχολεία. Τα πάντα έχουν πάρει χειμωνιάτικο δρόμο. Εκτός από τον καιρό που κρατάει ακόμα καλοκαιρινός. Εκτός και από εμάς που ακόμα δεν έχουμε αλλάξει εποχή. Που έχουμε ακόμα καλοκαίρι.Για μας ο χειμώνας έρχεται όταν σβήσει και το τελευταίο φως. Οταν μαζευτεί και το τελευταίο τραπέζι. Οταν φύγει και το τελευταίο κατάρτι. Τότε θα νοσταλγήσουμε. Τότε θα μας λείψετε, τότε θα συνειδητοποιήσουμε ότι ποτέ δεν είναι αρκετό. Γιαυτό δεν αποχαιρετάμε τα καλοκαίρια μας. Και δεν λέμε ακόμα καλό χειμώνα. Σπρώχνουμε έτσι τον καιρό να λιγοστεύει μέχρι το επόμενο.Γιατί το καλοκαίρι του ο καθένας το κουβαλάει μέσα του. Οπως και για όσο θέλει. Απλά γειά θα πούμε μόνο . Απλά γειά…Στο καλοκαίρι του 2019.          

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.